پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینید عزیزم، من چون نمیدونم شما چرا دارید جدا میشید، نمیتونم جواب این سؤال رو به درستی بهتون بدم. چون نمیدونم که تو خونه چه جوری بوده، یعنی تو خونه همش داد و بیداد و دعوا بوده یا خونه آروم بوده، شما و پدر بچهها با هم نمیتونستین بسازین. نمیدونم که بچهها چقدر به پدرشون دلبستگی داشتن، چند ساعت در هفته رو با پدرشون میگذروندن، رابطهشون با پدرشون چه جوری بوده. و هر حرفی الان به شما بزنم، حرف بیخود و بیمنطق روی هواست.
قطعاً طلاق روی بچهها تأثیر میذاره، اما تأثیرش لزوماً این نیست که یه بچهٔ پرخاشگر رو پرخاشگرتر بکنه و بچهای که پرخاشگر هست، لزوماً معنیش این نیست که به خاطر روابط پدر و مادر پرخاشگر شده. یه بچهٔ ده ساله رو من باید بیام بشینم از سه، چهار سالگیش شروع کنم به پرسیدن و شما به من بگید که اول دلیل پرخاشگریش رو پیدا کنیم، ببینیم آیا ربطی به شما یا پدرش داره یا خیر، بعد میزان دلبستگیش به پدرش رو ببینیم، بعد شرایط خونه رو ببینیم، بعد ببینیم که آیا این جدا شدن که خب قطعاً طلاق میگم، همیشه به بچهها آسیب میزنه فقط ما میخوایم ببینیم که آیا بودن درون زندگی بهشون بیشتر آسیب میزنه یا طلاق. من همیشه هم گفتم بین بد و بدتر، ما بد رو انتخاب میکنیم که آسیبش کمتره. اما اینکه بخواد مستقیماً روی پرخاشگری بچه اثر بذاره رو نمیشه گفت.

