پاسخ: دکتر طناز فرازی
خب ببینین، وقتی یه نفر میره چیزی رو گوش میکنه یا میبینه، باید از اول تا آخرشو گوش کنه. من اگه الان این وسط یه حرفی بزنم؛ مثلاً دارم به یه کسی میگم که «شما برید و جدا شید»، شما این یه تیکه حرف منو از یک صحبت نیمساعته بکشین بیرون، بعد بگین که: «آهان! این خانم همیشه به همه میگه برین جدا شین، اینم صداش! ضبط شده، صدای خودشم هست که گفته شما برو جدا شو.»
خب بله من گفتم، اما قبلش چی گفتم؟ بعدش چی گفتم؟ گفتم حتماً جدا شو؟ شاید قبلش گفتم: «اگه این و این و این نیست، شما برو جدا شو.» شما اونجاش رو حذف کردین، بعد به شنونده دارین میگین فلانی گفته برو جدا شو!
این داستان انرژی زنانه هم همینه. من کلی توضیح دادم که انرژی زنانه، فقط اسمش انرژی زنانهست. اومدن یکسری چیزها رو تو یک زیرمجموعه قرار دادن و بهش گفتن «انرژیهای زنانه»، یهسری رو هم گذاشتن تو یه مجموعه دیگه و بهش گفتن «انرژیهای مردانه».
ولی معنیش این نیستش که انرژی مردانه رو خانم نباید داشته باشه و انرژی زنانه رو مرد نباید داشته باشه. اسم دادن به این انرژیها، مثل زبانهای دیگه دنیا مثل فرانسه و عربی و ایناست که برای اشیا، مونث یا مذکر میذارن. اگه تو این زبانها «میز» مذکره، معنیش این نیستش که واقعاً میز مذکره! اینم همینه. انرژی زنانه معنیش این نیستش که این انرژی فقط مربوط به خانمهاست.
نه! مثل اینه که من بگم هرکسی تستوسترون داره مَرده و هرکسی استروژن و پروژسترون داره خانمه؛ اصلاً همچین چیزی نداریم. ما خانمها تستوسترون هم داریم، فقط میزان و اندازهاش فرق میکنه. کم هم که بشه، تو بدنمون ایجاد اشکال میکنه؛ حتی گاهی پزشکها به بعضی از خانمها تستوسترون هم میدن. این مسئله انرژیها هم دقیقاً همینه.

