سوال کامل مخاطب: دختر من ۳ سالشه و میگه: «من پسرم، دختر نیستم.» بعد اصلاً پیراهن نمیپوشه و نمیذاره موهاش رو شونه کنیم یا گلسر بزنیم. به نظرتون این رفتاراش نگران کننده هست؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین توی این سن اصلاً نگرانکننده نیست. بچهها توی این سن کنجکاون و چیزهای مختلف رو امتحان میکنن. احتمالاً شما یا مادر یا شخصی که به بچه نزدیکه، موها کوتاهه و تیپ موها پسرونه هست. نمیگم ظاهر پسرانهست، ولی مدل مو کوتاهه. بچهتون شما رو خیلیخیلی دوست داره؛ از طرفی ممکنه توی مهدکودک یا پارک، با بچههایی که پسر هستن راحتتر بازی کنه. شاید چون شیطونه و بقیهٔ دخترا میخوان بشینن نقاشی کنن، ولی این دوست داره بدو بدو کنه، احساس میکنه پسرا باحالترن.
شما رو هم که خیلی دوست داره، میبینه تیپ شما به تیپ اون پسرهایی که ازشون خوشش مییاد نزدیکتره؛ برای همین دوست داره موهای خودش هم کوتاه باشه، شلوار بپوشه و مثل اونا بازی کنه. این اصلاً مهم نیست. زمانی باید یه خرده به این موضوع دقت کنیم که تا دوران بلوغ ادامه پیدا کنه؛ یعنی اگه بچه پریود شد و شش هفت ماه از اولین قاعدگی گذشت و هنوز میگفت: «من اینجوری راحتترم»، اون موقع میشه بررسی کرد. هرچند بعید میدونم تا اون موقع ادامه پیدا کنه؛ چون الآن قطعاً کسی رو دیده که دوست داره ازش الگوبرداری کنه.
این مسئله توی این سن اصلاً انتخابی نیست؛ بچههایی که بعدها تغییر جنسیت میدن، از سن کم رفتارهاشون طوریه که والدین رو نگران میکنه، نه اینکه خودشون یه دفعه چنین تصمیمی بگیرن. این فسقلی فقط شیطونه و الآن تصمیم گرفته پسر باشه؛ خب باشه، بذارین راحت باشه.
