سوال کامل مخاطب: پسرهای من دو سالونیمه هستن. چند شب هست که یکیشون خیلی گریه میکنه، مدام بهانه میگیره و مثل چسب بهم میچسبه. خودم بهخاطر دوران بارداری خیلی سخت، فوت پدرِ همسرم و بیکاری شوهرم، از لحاظ روحی و جسمی بههم ریختم. همسرم هم اصلاً تلاشهای من رو نمیبینه و مدام به رفتارهای جزئی بچهها گیر میده. الان خیلی به جدایی فکر میکنم ولی شرایط شغلی و مالی مناسبی برای برگشت ندارم. چطور این شرایط رو مدیریت کنم؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
اینکه از لحاظ روحی و جسمی به خاطر مشکلات اخیر به هم ریختین رو کاملاً درک میکنم. بچهها خیلی به مادرشون وابسته هستن و انرژی و حال روحی شما رو خیلی زود جذب میکنن. علت اینکه پسرتون مدام بهتون میچسبه، میتونه همین انتقال انرژی باشه؛ چون اون راه دیگهای برای ابراز نگرانی یا حمایت از شما بلد نیست. این رفتار نشوندهندهٔ رابطهٔ عمیق و محبتآمیز شما با بچهها هست. پیشنهاد میدم تا هر زمان که خودش دوست داره، اجازه بدین بهتون بچسبه و از این لحظات لذت ببرین؛ وقتی پسرتون حس کنه حال شما خوبه، این وابستگی شدیدی که داره بهمرور کمتر میشه.
دربارهٔ همسرتون، باید توجه کنین که ایشون به خاطر فوت پدر و از دست دادن شغل، تحت فشار عصبی و استرس شدیدی هستن. وقتی دلیل رفتارهای نادرست بقیه رو درک کنیم، کمتر از دستشون عصبانی یا دلشکسته میشیم. ایشون احتمالاً اضطراب خودشون رو با حساسیت زیاد روی جزئیات مربوط به بچهها تخلیه میکنن.
در مورد تصمیم به جدایی، با توجه به سن کم بچهها، بهتره اول روی بازسازی روحیه و توان جسمی خودتون تمرکز کنین. ورزش کردن، حتی به صورت پیادهروی کوتاه با بچهها در پارک، میتونه خیلی بهتون کمک کنه. سعی کنین روی پیدا کردن شغل جدید و استقلال مالی تمرکز کنین تا بعداً با آرامش بیشتری دربارهٔ آیندهٔ زندگی مشترکتون تصمیم بگیرین.

