بچه‌م بدجوری به گوشی معتاد شده و از صبح تا شب سرش تو موبایله! چطوری می‌تونم این عادت رو از سرش بندازم؟

پاسخ: دکتر طناز فرازی
اعتیاد به گوشی از یک جایی شروع می‌شه؛ این موضوعِ اول. من اگر به اندازه کافی فرصت نداشته باشم که با بچه‌ام بشینم و بازی‌هایی که براش خوبه انجام بدم، یا نتونم وقتش رو پر کنم، گوشی می‌دم دستش. و این گوشی دادن دست بچه‌ست که بچه رو معتاد می‌کنه. خودبه‌خودی که نیست؛ یه کسی این گوشی رو دستش داده دیگه! بچه که نمی‌ره دزدی کنه گوشی این و اونو برداره. اگر هم تو مهمونی باشه و گوشی کسی رو بگیره، نیم ساعت یک ساعت برای اعتیاد پیدا کردن به گوشی کافی نیست. این یه مسئله.
از اون‌ور، وقتی یک چیزی پیشرفت کرد، نمی‌شه کامل جلوش وایستاد و همیشه گفت «نه». اینکه آدم بگه: «نه، من اصلاً گوشی دستش نمی‌دم!» اونم درست نیست. فکر کنین مثل وقتی که فقط مداد بود، بعد خودکار اومد. بعد یه مدت همه گفتن بَده، خط رو خراب می‌کنه. بعد خط‌هایی اومدن که با خودکار این‌قدر قشنگ می‌نوشتن که خب، این موضوع رو نقض می‌کرد دیگه. یا یه آقایی هستند، شاید شما هم تو اینستاگرام دیده باشین (من با اسما متأسفانه خیلی خوب نیستم)، که چه کارا و نقاشی‌هایی دارن، فقط هم با خودکار! یعنی از وسیله دیگه‌ای استفاده نمی‌کنن.
بعد چیزای دیگه اومد. اینم همینه؛ تکنولوژی داره پیشرفت می‌کنه و وقتی پیشرفت می‌کنه، نمی‌شه جلوش قرص و محکم وایساد و آدم بگه: «من اصلاً این کارو نمی‌کنم.» خب بچه آدم از یک نظرهایی عقب می‌مونه. حد رو باید نگه داشت و اون دست مادر و پدره که چه‌جوری بخوان این رو تنظیم کنن.
اینو هم از نظر زمانی آدم باید تنظیم کنه و وقتی باشه که موقع مناسبیه. مثلاً قبل از خواب خیلی موقع مناسبی نیست، چون بعدش بچه خوب نمی‌تونه بخوابه. سر ناهار یا شام خوردن وقت خوبی نیست، چون معمولاً میز غذا جاییه که خانواده همه دور هم جمع می‌شن؛ به‌خصوص وقتی بچه‌ها بزرگ‌تر بشن و هر کدوم کار خاص خودشون رو داشته باشن و آدم می‌تونه از برنامه روز همدیگه خبر داشته باشه، بپرسه و راجع به چیزهای مختلف حرف بزنه.
بنابراین، این زمان می‌ره برای یک قسمتی در طول روز؛ حالا یا قبل از ناهاره، یا قبل از شامه، یا عصر بعد از اینکه بچه از خواب پا می‌شه. و اتفاقاً وسیله خوبیه برای اینکه آدم بتونه یه سری کارهایی رو که بچه باید انجام بده، به اون ربط بده. زمانش رو ۱۰ دقیقه زیاد کنه اگه کارشو خوب انجام داد، ۱۰ دقیقه کم کنه اگه خوب نبود.
و یکی دیگه هم اینکه ما روی این گوشی آیفون، آیپد یا کامپیوتر، اجازه دسترسی به چه چیزهایی رو به بچه می‌دیم؟ این‌قدر بازی‌های فکری خوب هست، این‌قدر برنامه‌های یادگیری قشنگ هست که خب من می‌تونم از اونا استفاده کنم. اون زمانی که بچه‌ام پای کامپیوتر یا آیپد یا تلفن هست، به‌جای اینکه بخواد بره روی شبکه‌های اجتماعی (که به نظر شخصِ من حتی برای آدم‌بزرگام خیلی خوب نیست).
و می‌گم من حیف که قدرت ندارم (حالا بعضیا می‌گن چه خوب شد نداری، همون بهتر که نداری!)، ولی اگه داشتم، با توجه به اینکه حالا شبکه اجتماعی یک سری خوبی‌ها هم داره و نمی‌گم که همه‌چیش بده، اما چون ۷۰ درصدش خوب نیست، همه رو می‌بستم! برنامه‌های خوب هست، اپلیکیشن‌های خوب هست، آدم می‌تونه اونا رو نصب کنه و بذاره که بچه از اونا استفاده کنه.