پاسخ: دکتر طناز فرازی
من که با «همه» و «هیچ» خیلی موافق نیستم؛ برای اینکه تعداد چیزهایی که در زندگی کاملاً سفید یا کاملاً سیاه هستند خیلی کمن، بیشتر چیزا تو قشر خاکستریه و بنابراین بهتره که از کلمات «هرگز»، «همیشه»، «اصلاً»، «ابداً»، «بههیچوجه»، اینا خیلی استفاده نکنیم، چون از واقعیتهای زندگی بهدورند.
در مورد خانمهای ایرانی که خب دستتون درد نکنه دیگه! پس مثلاً منم برم الان یه گوشه بشینم بگم آخ آخ آخ آخ دختر ایرانی هم تموم شد رفت؟ نیست به خدا اینجوری. در خارج از ایران بهخصوص در اروپا، آمریکا، کانادا، استرالیا، کسانی که غیرایرانی هستند (مردان غیرایرانی)، به دلیل اینکه زنان ایرانی به نسبت زنان اروپایی، آمریکایی، استرالیایی، کانادایی خیلی بیشتر اهل زندگی هستند، خیلی سازگارترند، خیلی انعطافپذیرترن، خیلی بیشتر به همسر و بچه میرسند و توقعشون و بداخلاقیشون از خانمهای غیرایرانی کمتره، میگم خیلی محبوبتر هستند از بقیه خانمها. بنابراین حرف شما خیلی درست نیست.
در داخل ایرانم من متوجه هستم که شما راجع به چه قشری دارید صحبت میکنید. این قشر شاید اگه دختران مجردی که… یا حالا مجرد، ممکنه مجردی هستند که ازدواج کردن جدا شدن؛ یعنی تمام خانمهایی که الان شرایط ازدواج دارند، اگه همه رو جمع کنیم شاید فقط ۱۰ درصدشون در این گروهی قرار بگیرن که شما دارین بهشون اشاره میکنین که به یکسری دلایل خاص، یا توقعات عجیبغریب، یا نشستن پای صحبتهای روانشناسان زرد، نوع رفتار و نگرششون جوری تغییر کرده که زندگی کردن باهاشون الان سخته.
وگرنه کدوم دلیل اثبات شده؟ کدوم منطق؟ شما اینو کجا خوندین؟ دیدید؟ شنیدید؟ تو رو خدا نزنین از این حرفا، حیفه به خدا. این همه دختر ایرانی واقعاً خوب، خانوم، خانوم، یکی از یکی بهتر داریم؛ مثل پسرامون. پسرم تا دلتون بخواد پسر خوب، زحمتکش، آقا، تحصیلکرده، خانوادهدوست، یعنی از این بچههایی که اگه ازدواج کنه واقعاً خانوادهاش همهچیزشه. من کلی از هر دو طرف میشناسم، هم خانوما هم آقایون. نگین تو رو خدا از این چیزا، حیفه.

