مادری هستم که کودکی سختی داشتم؛ پسرم ۲ سالشه و وقتی لجبازی می‌کنه نمی‌تونم خشمم رو کنترل کنم و می‌زنمش. چیکار باید بکنم؟

سوال کامل مخاطب: من یک خانم ۳۶ ساله، تک‌فرزند خانواده و متأهل هستم. در ۵ سالگی مادرم رو از دست دادم و در شرایط خوبی بزرگ نشدم. الان یک پسر ۲ساله دارم که به اقتضای سنش شیطونی‌های خودشو داره، ولی من نمی‌تونم خشمم رو در مقابلش کنترل کنم و می‌زنمش. وقتی به حرفم گوش نمی‌ده یا یه چیزی پرت می‌کنه یا لجبازی می‌کنه، کنترلم رو از دست می‌دم. ازتون خواهش می‌کنم بهم کمک کنید یا یه راهکاری برای کنترل خشم در مقابل پسرم بدین، چون وقتی می‌زنمش واقعاً عذاب می‌کشم.

پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، این بچه نمی‌خواد با شما لج کنه یا کار بدی انجام بده؛ اقتضای سنشه. اینکه شما بچگی خوبی نداشتین، دلیلی بر خشمگین شدنتون در الان نیست. این حرفایی که می‌زنن که «تروماهای بچگی، این، این…»، بله، درسته تا زمانی که من ندونم. وقتی می‌دونم، کنترلش دست منه؛ من کنترلش می‌کنم، درستش می‌کنم و نمی‌ذارم که رو خودم و زندگیم تأثیر بذاره.
اینکه شما چطور خشمتون رو کنترل کنید… یکی از راه‌های خیلی خوبش ورزشه؛ ورزش مرتب و منظم، بالای ۴۰-۴۵ دقیقه که ضربان قلب من دائم بره بالا و بیاد پایین نه ورزش آروم، یه چیزی که ضربان توش تغییر کنه، در پایین آوردن خشم بسیار بسیار مؤثره.
یکی دیگه‌ش اینه که اون لحظه‌ای که خشمگین می‌شین، محل رو ترک کنید. اگه تو اتاقین و می‌گین «نکن» و اسباب‌بازی رو پرت می‌کنه، برین تو آشپزخونه یه چایی بخورین، بعد برگردین بیاین باهاش صحبت کنید. لازم نیست همون موقع انجام بشه؛ اگه می‌گین «لباس تنت کن بریم بیرون» و هی لباسش رو درمیاره، زمان بدین. نزنینش که بخواین لباس رو به‌زور تنش کنید. از اتاق بیاین بیرون، برین خودتون کاراتون رو انجام بدین، برین با همسرتون دو کلمه حرف بزنین، برین یه جای دیگه یه کار دیگه انجام بدین، یه چرخی بزنین و بعد برگردین بیاین تو اتاق؛ زمان بدین. از اون لحظه، اون‌جا رو و اون موقعیت رو ترک کنین.
یه راه دیگه هم اینه که یک ساعت‌هایی از روز حالا نه هر روز، مثلاً سه روز در هفته اجازه بدین که مادر همسرتون چون خودتون که تک‌فرزندین و کسی، دوستی، آشنایی، دخترخاله‌ای، پسرعمه‌ای، کسی که با بچه اوکی‌ان… نمی‌تونن نیم‌ساعت یا یه ساعت بعدازظهر نگهش دارن تا شما خودتون برای خودتون فضا و زمان آزاد داشته باشین؟