سوال کامل مخاطب: دخترم ۷سالشه. چند بار به اصرار دوستش و مامان دوستش رفتیم خونهشون که بازی کنن. توی این چند بار، دوستش هر بار بدون علت با دختر من لج میکنه و میگه: «برو خونهتون.» دختر من دختر خیلیخیلی مؤدب و متینی هستش و از رفتار بد و حرفهای بد بیزاره.
حالا من چند روزی هست که ارتباطم رو باهاشون قطع کردم، چون تأثیر بدی روی دخترم داشته؛ میگه که: «مامان، من دیگه دوست ندارم باهاشون رفتوآمد داشته باشیم.» یا مثلاً هر سوالی که دخترم ازش بپرسه، میگه: «به من چه.» و مامانش هم هیچ عکسالعملی نشون نمیده. بهنظر شما من چیکار کنم؟ دوستیشون ادامه داشته باشه یا خیر؟ چون واقعاً دخترم اذیت میشه.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین، وقتی که این کار رو امتحان کردین… چون اینجور موقعها مامانها نمیشه دخالت کنن؛ مامانها که دخالت کنن، از پایه همه چیز خراب میشه و بعد ممکنه به مدرسه هم منتقل بشه. بهترینش اینه که اگه خودِ این دو تا بچهها با هم کنار نمیان بچههای الان باهوشند و تو این سن ۷سالگی هم میتونن تشخیص بدن و وقتی بچهتون نمیخواد دیگه باهاش بره و بیاد و باهاش دوست باشه، چه اصراریه؟ نرین خونهشون، اون هم نیاد خونهتون؛ تا زمانی که اخلاقش رو درست کنه یا خیلیخیلی اصرار کنه چندین بار به اینکه بچهٔ شما بره.
بعد از اصرار چندین باره، به بچهتون بگین که اگر ازت پرسید چرا خونهٔ ما نمیای، بهش توضیح بده خیلی آروم، خیلی مؤدبانه؛ دخترتون که آروم و متین هم هست: «چون من از دستت ناراحت میشم. شما وقتی اینجوری با من حرف میزنی، من دلم میشکنه، ناراحت میشم و اذیت میشم؛ برای همین نمیام که هم تو ناراحت نشی، هم من ناراحت نشم و دوستیمون سر جاش بمونه.» براش توضیح بده. اگه بعدش باز هم این دختر تکرار کرد، بعد قطع کنین.
