پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینید عزیزم، این از اون چیزاییه که از خونه به خونه، شخص به شخص و بچه به بچه فرق میکنه. ما بعضی مامانا رو داریم که بچه از همون سن بچگیها از وقتی یه ساله و نیمه، دو سالشه که چهار دست و پا باید بیاد و دستشو بگیره به در و دیوار، مامان زیر دوشه بچه میاد تو حموم؛ تا ۱۸ سالش میشه هنوز مامانش زیر دوشه و بچه میبینه، چون چیز عجیبی نیست. از بچگی اومده دیده، هیچ مشکلی هم نداره. ما خیلی خانوادهها داریم اینجوریاند؛ هیچ مشکلی هم نیست. اصلاً بیاد، من تو حمومم، لباس تنمه، لباس تنم نیست، با لباس خوابم، کوتاهه، بلند میپوشم، دارم لباسمو عوض میکنم.
یه سری خانوادهها هستن که اصلاً همسرشونم اینجوری نمیبیندشون؛ یعنی در قفله و من حتماً باید یه لباس تنم باشه که بخوام بیام بیرون، چون خودم دوست ندارم، معذبم نه به دلیل خاصی. بعضی از اوقات مسائل مذهبی هست در خانواده؛ بعضی از اوقات بچه، بچهای هست که اوکی نیست و دوست نداره همچین چیزی رو ببینه؛ بچه به این مسئله حساسه.
واقعاً از خونه به خونه فرق میکنه و یه قانون سیاه و سفید و کلی نداره که من به شما بگم که نوع پوششتون حتماً اینجوری باشه یا نوع پوششتون حتماً اونجوری باشه. پسر نوجوان به مامانش اصلاً به اون چشم نگاه نمیکنه که بخواد مثلاً اگر شما یه شلوار کوتاه پوشیدین، شما رو ببینه تحریک بشه مثلاً یا اتفاق خاصی براش بیفته؛ این چیزا پیش نمیاد. در موارد بسیار بسیار کم و نادر هست که یک مشکل روانی هست که باید برطرف بشه؛ وگرنه عادیه.
من جای شما باشم، اگر مذهب یا حساس بودن بچه به این مسئله نیست، خودمم حساسیت زیاد روش نشون نمیدم؛ همونجوری که همیشه لباس میپوشیدین، لباس بپوشین.

