سوال کامل مخاطب: من یه پسر ۷ ساله دارم که تو مدرسه با کسی ارتباط برقرار نمیکنه و خیلی تنهاست. یه مشکل دیگه هم داره؛ برای از بین رفتن تمام موجودات زنده گریه میکنه. حتی وقتی کارتون نگاه میکنه، اگر یه شخصیت کارتونی مادر یا پدرش از بین بره، گریه میکنه. چیکارش کنم؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
آخی، ببینید دلیل اینکه بچهتون تو مدرسه با کسی ارتباط برقرار نمیکنه، به احتمال ۹۹ درصد اینه که قبلاً توی فامیل، مهدکودک یا پیشدبستانی ارتباطی برقرار کرده و اون ارتباط به هم خورده؛ در نتیجه از نظر عاطفی اذیت شده و دلش نمیخواد اون حس رو دوباره تجربه کنه. در مورد واکنشش به کارتون هم باید بگم که بچهتون نسبت به بچههای دیگه «احساساتیتر» و «حساستر» هست. احساساتی یعنی عواطفی که نسبت به انسانها و موجودات زندهٔ دوروبرش داره، خیلی زیاده و حساس یعنی اینکه با کوچکترین چیزی ناراحت یا خوشحال میشه.
بچهٔ شما هر دوی اینها رو با هم داره و اینکه تنهایی رو انتخاب میکنه، یک نوع گارد دفاعیه برای اینکه اذیت نشه. هنوز کوچیکه و اشکالی پیش نمیاد. من جای شما باشم، یه مدت دیگه به بچهام وقت میدم و اجازه میدم که روند طبیعی خودش رو طی کنه. ما همه مثل اثر انگشت با هم فرق میکنیم، از نظر عاطفی و روانی هم با هم فرق میکنیم. اگه همهٔ بچهها الان فوتبال بازی میکنن، دلیل نمیشه که بچهٔ منم حتماً بره فوتبال بازی کنه؛ اگه نمیکنه، به این معنی نیست که مشکلی داره، بلکه روح و روانش متفاوته. پسرتون هنوز ۷ سالشه و خیلی کوچولوئه؛ پس یه خرده بیشتر بهش فرصت بدین.
اگر بعد از ۶ ماه یا یک سال دیدین که هنوز ارتباط برقرار نمیکنه، اون وقت سعی کنین خارج از محیط مدرسه تو کلاسهایی ثبتنامش کنین که اون آدمها رو هر روز نمیبینه چون کسی که حساس و احساساتی هست سعی میکنه بچه اون آدم ها را هر روز نمیبینه چون ببینید کسی که احساساتی و حساس. بیشتر از اینکه یه اتفاقی تو آدم بزرگها رو میگم تو محیط کار بیفته، نگرانه؟ یا مثلاً توی تنیس که میره؟ قطعاً تو محیط کار، چون هر روز باید اون کارمندها رو ببینه و نمیتونه سر کارش نره. اما وقتی میرم تنیس نمیترسم امتحان کنم که با این حرف بزنم با اون دوست بشم چون یه اتفاقی بیفته خیلی راحت یا تنیس رو میزارم کنار یا اگه آدم قوی تری باشم یا دارم قویتر میشم تنیس کنار نمیذارم تو این باشگاه تنیس نمیرم یه جای دیگه میرم اگه دیگه نخوام اون آدم های که اذیتم کردن رو ببینم.
معمولاً بچههای اینجوری دوستای خوبشون رو تو کلاسهای خارج از مدرسه پیدا میکنن. اگر اون هم کار نکرد، یعنی این بچه مدلیه که از خلوت خودش بیشتر لذت میبره و اگر مشکل اجتماعی خاصی نداره (مثلاً تو مهمونیها خوبه)، این تفاوت شخصیتی اشکالی نداره. اون وقت میتونین از خلوتش برای یاد گرفتن مهارتهای مختلف استفاده کنین.
