سوال کامل مخاطب: لجبازی در کودکان که از ۲ سالگی شروع میشه، چجوری فرقش با اوتیسم تشخیص داده میشه؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینید عزیزم، فرق این دو تا با هم خیلی زیاده؛ مثل فرق کسی که آلرژی و آبریزش بینی داره با کسی که سینوس و گلوش چرک کرده. اون یکی فقط خسته هست، ولی این یکی تب بالا داره، سرفه میکنه، نفس نمیتونه بکشه و کوفتگی داره. تو بچهها هم همینه. نمیخوام با گفتن خلاصهوار باعث نگرانیت بشم؛ چون وقتی آدم علائم رو میخونه، ممکنه با دیدن یک نشونه (مثل لجبازی) نگران بشه که نکنه بچهم اوتیسم داره. اوتیسم چیزی نیست که انقدر راحت اتفاق بیفته و روانپزشک یا روانشناس اطفال تشخیصش میدن.
اما تفاوتهاشون ایناست: ۱. تقلید و تخیل: بچههای با رشد عادی، خیلی از کارها و حرفهای پدر و مادر رو تقلید میکنن و بازیهای تخیلی انجام میدن؛ اما بچههای اوتیستیک خیلی کمتر یا اصلاً تقلید نمیکنن. ۲. حساسیت حسی: بچههای اوتیستیک معمولاً به صداهای بلند، لمسشدن یا نورهای خاص (مثل روشن و خاموش شدن فلش) خیلی حساس هستن؛ ولی بچههای دیگه نه. ۳. تغییر: بچههای اوتیستیک نسبت به تغییر خیلی مقاومت میکنن و تغییر رو تقریباً قبول نمیکنن؛ ولی بچههای دیگه اولش مقاومت میکنن اما با توضیح، توجیه و استمرار تغییر میکنن. ۴. ارتباط و جمع: بچههای اوتیستیک توی ارتباط برقرار کردن ضعیفترن و دوست ندارن تو جمعهای بزرگ باشن؛ اما تمرکز بچههای عادی روی موضوعهای مختلف بیشتره. ۵. انعطاف و استقلال: بچههای عادی انعطافپذیریشون با راهنمایی زیاده و دوست دارن زود مستقل بشن (خودم میخوام انجام بدم، خودم لباسم رو انتخاب کنم)؛ اما بچههای اوتیستیک برای شروع کارها انگیزهٔ کمتری دارن و این حس استقلالطلبی رو کمتر نشون میدن.
