سوال کامل مخاطب: دخترم دو سالشه. یه روز که خواب بود، من برای چند دقیقه بیرون رفتم. وقتی برگشتم، دیدم بیدار شده، من رو پیدا نکرده و داره گریه میکنه. حالا اصلاً فراموش نمیکنه؛ هربار بغلش میکنم یا میگم دوستت دارم، فوراً میگه: «من خواب بودم، تو نبودی، گریه کردم.» چطور میتونم جبران کنم تا از ذهنش دربیاد؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
خب ببین، کاری که کردین واقعاً کار خوبی نبوده. آدمهای خیلی بزرگتر هم اگه یهو پاشن و ببینن هیچ کس خونه نیست، یا شوکه میشن یا اگه خونه بزرگ و تاریک باشه، میترسن؛ چه برسه به بچهٔ کوچولوی دو ساله که شما دنیاش هستین و از همه نظر به مامانش نیاز داره. آدما چیزی یادشون نمیره، ولی اون خاطره انقدر کمرنگ میشه که دیگه تو ذهن دائم بالا نمیاد که بخوایم بهش رجوع کنیم. با گذشت زمان درست میشه. ولی الان برای اینکه بخواین حال بچه رو بهتر کنین، باید بهش بگین که اشتباه کردین؛ یعنی اعتراف کنین که کاری که کردین درست نبوده. مثالهایی از کارهای اشتباه خودش رو که یاد گرفته براش بگین؛ مثلاً: «یادته رژلب مامان رو شکوندی؟ اشتباه کردی، ولی دیگه الان یاد گرفتی و حواست هست و نمیشکونی. مامانم اشتباه کرده. الان یاد گرفتم و دیگه هیچ وقت این اشتباه رو تکرار نمیکنم.» یکیدو تا مثال اینجوری هم براش بزنین. چون میتونه در حد خودش درک کنه، باهاش صحبت کنین؛ خیلی راحتتر حرفتون رو میپذیره.
