سوال کامل مخاطب: فرزندِ پسرم ۲ سال و ۴ ماهشه و از ۱.۵ سالگی پدرش به ماموریتِ کاری میره. ایشون ۳ هفته یک بار، ۳ الی ۴ روز میآن و دوباره میرن. پسرم به پدرش خیلی وابسته هست و وقتی ایشون میرن، رفلاکسِ پنهانش تشدید میشه. برای هر چیزِ کوچکی بهانهگیری میکنه، توی کلاسِ مادر و کودک زیاد فعالیت نمیکنه و غذاش رو با عجله میخوره. من برای خودش و آیندهاش نگرانم. آیا با این وضعیت آسیبی میبینه؟ من چیکار میتونم براش انجام بدم؟ مدام پیادهروی و بازی میبرمش تا کمی یادش بره. لطفاً راهنماییم کنین.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
سلام عزیزم. اولاً چقدر خوبه که شما اینقدر هوای پسرتون رو دارین. بچه نظمپذیره ولی نبودنِ طولانیِ پدر براش سخته. البته وقتی روتین داشته باشه، به بودنِ بابا عادت میکنه. وقتی یککم بزرگتر بشه، مفهومِ رفتن و اومدنِ بابا رو میفهمه. الان یکی از علتهای بیتابیش، سنِ کمشه؛ چون هنوز متوجه نیست که رفتن، برگشتن هم داره. هر دفعه که باباش میره، همش نگران میشه که آیا برمیگرده یا نه. شما حتماً براش توضیح دادین که بابا برای کار میره، اما بچه توی این سن نمیتونه این مسائل رو به هم ربط بده؛ برای همین میترسه. با بالا رفتنِ سنش این موضوع رو بیشتر متوجه میشه و جای نگرانی نداره. فقط پدرش باید اون چند روزی که هستن، وقتِ خیلی زیاد و باکیفیتی رو با پسرشون بگذرونن. در مورد اینکه اخلاقهای دیگهاش عوض شده، بهانهگیری میکنه و توی کلاس فعالیت نمیکنه، باید بگم که این موضوع به نبودنِ باباش ربطی نداره. این رفتارها به سنِ دو تا پنج سالگی مربوط میشه که اخلاقِ بچه توی این دوران عوض میشه. من یه ویدیوی ۳۰ تا ۴۰ دقیقهای توی یوتیوب ضبط کردم و نمیتونم اینجا همه رو براتون بگم. خواهش میکنم اون ویدیوی «دو تا چهار سالگیِ بچه» رو ببینین؛ این ویدیو برای کنار اومدن با بهانهگیریها، نهگفتن و لجبازیها خیلی بهتون کمک میکنه.

