دخترم رو از ۴۰ روزگی به فرزندی گرفتم و الان یک سالشه، نگرانم که از چه سنی و چطوری باید واقعیت رو بهش بگم؟

پاسخ: دکتر طناز فرازی
سلام عزیزم. این دفعهٔ چندمه که من همچین چیزی رو می‌شنوم. عزیز دلم، بچه‌ای که از ۴۰ روزگی پیش شما اومده، بچهٔ شماست. اصلاً واقعیت‌ گفتن چه معنی داره؟ نمی‌دونم این چه حرفی هست راه افتاده که: «حتماً باید واقعیت رو بگیم.» بچه مال شماست و تمام. اصلا چه واقعیت دیگه‌ای.
فرض کنین آی‌وی‌اف یا لقاح مصنوعی کردین و بچه اومده و تخمک و اسپرم مال یکی دیگه بوده؛ چون تخمک شما و اسپرم همسرتون کیفیت لازم رو نداشته. مگه آدم وقتی آی‌وی‌اف می‌کنه، باید توضیحی به بچه بده؟ اصلاً توضیحی لازم نیست.
اگه هم بچه تو سن خاصی چیزی از کسی شنید، به بقیه هم همین توصیه رو کردم که درستش اینه: به محض اینکه بچه پیشتون میاد و می‌پرسه «مامانم و بابام کی هستن؟»، خیلی محکم جلوش وایسید. بهش بگین: «مامانت منم، بابات اونه. منظورت از این حرف‌ها چیه؟ بهش بگید که چرت‌وپرت نگو. از هر جا اومده باشی، دادنت به من، فرقی نداره؛ مامانت منم و بابات ایشونه و تمام.» اصلاً بحث رو ادامه ندین.
این بحث بی‌مورد و بی‌فایده‌ست. بچه‌ها معمولاً برای گرفتن چیزهایی که می‌خوان یا عذاب‌وجدان دادن به پدر و مادر، از این موضوع سوءاستفاده می‌کنن. شما مامان این بچه هستین و همسرتون پدرش و تموم شد. نه توی بزرگ‌کردنش عذاب‌وجدان داشته باشین، نه فکر کنین که چی بگم و کی بگم.