سوال کامل مخاطب: ما در دوران عقد بودیم که همسرم باردار شد و میگفت امکان نگهداشتن بچه رو نداره. من گفتم که: «نگهش داریم، جای نگرانی نیست.» ولی بدون هماهنگی با من، بچه رو سقط کرد. من خیلی ناراحت شدم و مسائل دیگهای هم هست از لحاظ اخلاقی قبل از عقد. حالا که ۸ ماه از عقدمون گذشته و من صبر و تحملم تموم شده و میخوام جدا بشم، آیا به نظر شما این کار درسته؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین، به نظر من این رابطه به جایی نمیرسه. چون خیلی صریح از من سوال کردین، منم خیلی صریح و واضح دارم جوابتون رو میدم.
با اینکه اختلاف سنتون خوبه، ولی مسئلهی بچه یه مسئلهایه که دو نفر باید با هم حرف بزنن و تصمیم بگیرن. اینکه هنوز تصمیم نگرفته، من خودم برم نظر خودم رو اعمال کنم بدون اینکه شما رو در جریان گذاشته باشم، کار درستی نیست و این متاسفانه یه حس و حالی در شما ایجاد کرده؛ که این با گذشت زمان، از بین که نمیره هیچی، بدتر هم میشه.
یعنی مثل اینه که من بیام یه دانهای از بیاعتمادی، شک و تردید و احساس دوست نداشتنِ زندگی رو الان تو وجود شما بکارم. خب این با زمان رشد میکنه، بال و پر میگیره، شاخ و برگاش زیاد میشه، شروع میکنه گل دادن و میوه دادن، و بعد خیلی خیلی اصطکاک بین شما و ایشون تو موارد مختلف ایجاد میکنه.
به نظر من رابطه به جای خوبی نخواهد رسید؛ بهخصوص که خانمها معمولاً بچهی کسی رو که دوستش دارن، بسیار دوست دارن و بهخصوص اولاش که همهچیز خیلی رنگینکمانی و قشنگ و زیباست… اینه که میگم خیلی جای سوال داره. بنابراین میگم به نظر من این رابطه کار نخواهد کرد.
