پسر ۱۱ ساله‌ من هم زمان با شروع مدارس، فحش دادن ورد زبونش شده و مدام بددهنی می‌کنه. بهترین برخورد با این عادتش چیه؟

سوال کامل مخاطب: با پسری که ۱۱ سالشه و زیاد فحش می‌ده یعنی حرف عادیش شده فحش، اونم دقیقاً با شروعِ مدرسه، چجوری برخورد کنم؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
سلام عزیزم، این پیج مالِ بچه‌های کوچولو تا ۵–۶ سالگی هست، ولی خب اشکال نداره، من جواب می‌دم. این بچه اولاً باید ببینیم فحش رو از کجا یاد گرفته. بچه که خودبه‌خود با یه دایرهٔ لغتِ کامل، که یه مقدار زیادیش فحش باشه، به دنیا نمیاد. اینا رو یک جایی توی خونه، خانوادهٔ عمو، خاله، عمه، دایی، پدربزرگ، گروهِ دوستاش شنیده که یاد گرفته، یا تو مدرسه شنیده و یاد گرفته.
اگه تو خانواده یاد گرفته باشه، خب کار زیادی نمی‌شه کرد، چون باید تمامِ اهالیِ خانواده دیگه از فحش استفاده نکنن، که به بچه بگن: «ما این کارو می‌کردیم، اشتباه کردیم، دیگه استفاده نمی‌کنیم، شما هم انجام نده.» که معمولاً پیش نمیاد، چون چه‌جوری ما بخوایم به همه بگیم که این کارو نکنید و انجام ندین.
اگر مالِ مدرسه باشه، گروهِ سنیش دارن این کارو می‌کنن. این هم یه چیزی هست که ما بهش می‌گیم «پیر پرشر»، یعنی وقتی یه تعدادِ زیادی دور ما از هم‌ سن‌هامون تو جامعه هستن و این کارو انجام می‌دن، ما هم احساس می‌کنیم ضمیرِ ناخودآگاهمون هی هُلمون می‌ده به این سمت که یکی باشی باهاشون، و اگر بخوای قبولت کنن، باید شبیهِ این‌ها باشی، حتی اگر بدونیم که این کار درست نیست، انجامش می‌دیم.
بنابراین اگه از مدرسه باشه، شما کاریش نمی‌تونید بکنید و خودش خودبه‌خود خوب می‌شه، یه خورده که بزرگتر بشه درست می‌شه. اما توی خونه، تو خونه اگر از خونه شروع نشده، اگر از مدرسه شروع شده، خب تو مدرسه با دوستاش جوری حرف می‌زنه، بزنه، ولی در منزل، اگر تو اتاقِ خودش هست، پای بازی نشسته، با دوستاش اون‌جوری صحبت می‌کنه، مهم نیست. اما اگر جلویِ شما و پدرش، با شما و پدرش، یا اعضایِ دیگهٔ خانواده که فحش نمی‌دن، ببین، من چند بار این رو دارم تکرار می‌کنم، اوکی؟ فحش نمی‌دن از فحش استفاده می‌کنه، هر وقت که این کارو کرد، چون سنش به سنی رسیده که متوجه باشه، یکی از چیزهایی که می‌خواین براش انجام بدید، نه تنبیه، نه اینکه چیزی که الان داره رو بخواین ازش بگیرین، چون این بچه تو سنِ بلوغه و اون بدتر لجبازش می‌کنه. شروع می‌کنه به جلوتون وایسادن. یه چیزِ خوبی که قرار بوده انجام بشه رو بگین انجام نمی‌دیم. مثلاً قرار بوده جمعه به جایِ خاصی برین، بگین: خب باشه، دیگه نمی‌ریم. قرار بوده که فرض کنید مثلاً یه چیزی برای مدرسه براش بگیرید، خب اینو فعلاً نمی‌گیریم. قرار بوده توپش رو عوض کنید، توپ دیگه عوض نمی‌کنیم. یه کفشِ خاصی می‌خواسته، خب پس این کفش رو فعلاً نمی‌گیریم. نه چیزی که داره رو ازش بگیرید یا بگید حالا نمی‌شه با این بازی کنید، نه. یه چیزی که قرار بوده اتفاق بیفته رو به تعویق بندازید. نگید اصلاً نمی‌گیریم، بگید اینو نمی‌گیریم تا طرزِ حرف زدنت درست بشه.