سوال کامل مخاطب: ممكنه در مورد آموزش زبان دوم به بچهها بفرماييد، يک سری روانشناسها میگن باعث اضطراب میشه، بعضيها ميگن در سن كم يادگيري غير مستقيم اثربخشي بالايي داره، و من دختر ٢/٥ سالم رو هفتهاي يك بار ميبرم كلاس مادر و كودك انگليسي خب خيلي اشتياق نداره و احساس ميكنم كلاسايي كه به زبان فارسي ميره رو بيشتر دوست داره.
يک سوال ديگر هم دارم اينكه در تهران چند تا مدرسه با امكانات خيلي خوب وجود داره كه شهريه بالايي داره
به دليل اينكه در منطقه ١ هستند و شهريه خيلي بالا دارند تعداد خانوادههايی كه خيلي لاكچری هستند قطعا زياده
من مردد هستم بچهام رو بفرستم يا نه؟
از يک طرف دوست دارم تو بهترين محيط آموزشي باشه و توان پرداخت شهريه هم دارم اما در اين محيطها خيلي از بچه با لباسهاي خيلی لاكچری كه روتين زندگيشون هست و ماشين و مسافرتهای آن چنانی حضور دارند كه من توان فراهم كردن اينها رو ندارم. البته نه اينكه تمام بچهها به اين شكل باشند اما قطعا تعدادشون نسبت به ديگر مدارس بيشتر خواهد بود
آيا در اين محيط دخترم آسيب میبینه و احساس ضعف میكنه؟ يا محيط و امكانات عالی مدرسه تاثيرات بيشتری روش داره؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
سلام عزیزم، چقدر من خوشحال میشم وقتی مامانهایی رو میبینم که تا این حد نسبت به بچهشون و اینکه چه اتفاقی براش میفته، چه تأثیری هر کاری روی روح و روانش میذاره و روی پیشرفتش حساس هستن و سؤال میکنن. واقعاً واقعاً آفرین به شما. اول از همه اینکه تا زمانی که بچه مامان و بابایی داره که اینقدر بهش توجه میکنن، دوستش دارن و بهش عشق میدن، اصلاً فرقی نمیکنه که چه مدرسهای بره. تا زمانی که از نظر فیزیکی و روحی آسیب نبینه، یعنی بچه رو یه مدرسهٔ خیلی خیلی پایین یا خیلی خیلی بالا نذاریم. و اینو شما خودتون الان در حال حاضر دارین و دخترتون بسیار دختر خوشبختیه که یه همچین مامانی داره.
اینکه در مورد زبان پرسیدین، اول بهترین راه، چون من فوقلیسانس اولم آموزش بوده، اتفاقاً چون آموزش هم شاخهشاخه میشه، یعنی یه تخصصهای خاصی رو میرین که مال من آموزش بوده با تخصص آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم به کسایی که زبان اولشون یه زبان دیگهست. بهترین راه یادگیری هر زبانی اینه که ما به صورت غیرمستقیم، مثل زبان مادری، یاد بگیریم: اول خیلی میشنویم، بعد صحبت میکنیم، بعد میخونیم، بعد مینویسیم. یه بار در هفته تأثیر خاصی روی بچه یا یادگیریش نمیذاره. اینم از اون چیزاییه که بهتره خودتون خونه کار کنید، با هم کارتون به زبان انگلیسی ببینین، موزیک به زبان انگلیسی ،موزیکهایی که خیلی واضح شنیده میشن، آهنگهایی که مال بچههاست به زبان انگلیسی گوش کنین.
فلشکارتهایی که واقعاً فارسیشو بلد نیستم من از کلمات انگلیسی وسط فارسی حرف زدن خوشم نمیاد، اما نمیدونم فلشکارت فارسیش چی میشه از این کارتهایی که دستهای توی یه بسته هست که مثلاً روی هر کدومش یکی از حروف الفبا نوشته، بعد عکس اون میوه رو گذاشته. بچه فقط میبینه که نوشته اون بالا مثلاً “A” “apple”، عکسشو میبینه، اصلاً هم نمیدونه چیه، اپل، شما فقط نشونش میدین. هر روز این، وقتی میبینه، چشمش میاد میگیره که این سیب و اپل خونده میشه. وقتی بهش میگین این میوههاست، رنگهاست، وسایل خونهست، حیوونا هست، دربارهٔ مدرسهست، جاهای مختلف دنیاست. این بهترین روش یاد دادن زبان به دخترتونه و باعث میشه شما هم وقت بیشتری رو به صورت مفید باهاش صرف کنید. تو رابطهٔ شما و بچه هم خیلی اثر بهتری میذاره و دخترتون از زبان زده نمیشه با بردن هفتهای یه بار به یه کلاس که فایده نداره.
در مورد بهترین سن یادگیری زبان، نه، این حرف اشتباهه که میگن باعث اضطراب میشه. بچه بین دو تا پنج سالگی بهترین سنین یادگیری زبان دوم، سوم، چهارم رو داره و میشه حتی به دو تا زبان یا سه تا زبان که بچه رو در معرض چند تا زبان قرار داد. دیرتر یاد میگیره، ولی یهو همه رو با هم یاد میگیره. حالا شما اگه میخواید فقط انگلیسی، خب طبیعتاً پیشرفتش سریعتر خواهد بود، ولی سن دو تا پنج بهترین سنه.
سؤالتون در مورد مدرسه هم نه، بچه رو همچین مدرسهای نذارید، برای اینکه دبستان یه سن خیلی حساسیه. بچه هنوز داره فرم میگیره، یعنی تا هشت، نه سالگی خیلی بچه تأثیرپذیره و ممکنه که اتفاقاتی که براش میفته، بعداً در بزرگسالی یا خودشو اذیت کنه یا شما رو، یا احساس کنه که یه چیزایی کمه یا یه چیزایی از شما بخواد که نشه و شما عذاب وجدان بگیرین یا ندونین باید اون موقع باهاش چیکار کنید. بنابراین نه، یه خورده مدرسه رو بیارید پایینتر. اینکه میگم بیارید پایینتر، وقتی میگین در تهران، خب من هم تهران زندگی میکردم سالها، الان هم میام تهران و میرم و میدونم شرایط مدرسهها رو. درسته که چند تا مدرسه با امکانات عالی در منطقههای خوب هستن، ولی معنیش این نیست که فقط اون سه، چهار تا مدرسه خوبن. ما الان مدرسههای خوب خیلی زیاد داریم در ایران، واقعاً تعدادشون زیاده. حالا بعضیهاشون صد هستن، بعضیهاشون نود و هشتن، بعضیهاشون نودن، بعضیهاشون هشتاد و پنجن. شما وقتی به بالای هفتاد برسید، دیگه از هفتاد تا صدش خیلی اون قدر با هم فرق نمیکنه، همشون یه سری چیزهای مهم و مدرسهای دارن. بنابراین نه، این جاهایی که شما الان برای من گفتید، بچه رو نذارید.

