سوال کامل مخاطب: پسرم ۱۶ سالشه، سال یازدهم ریاضی. با راهنمایی و هدایت ما تا الان معدل و نمرات خوبی داشته، ولی از سال ششم ابتدایی که وارد مسئله آزمون ورودی مدارس شده تا الان، هرچی آزمون تا به حال در هر مدرسه یا سمپاد داشته، موفقیتی کسب نکرده. این باعث یاس، ناامیدی و بیانگیزگی شده. هرچی میگیم الان سال یازدهم و دوازدهم تحصیلی مهم و سرنوشتسازه، خیلی امید و انگیزه نداره. در صورتی که از سال ششم به دلیل بحث کرونا تا الان معلم خصوصی داشته، ولی پیشرفت چشمگیری نداشته. این نگرانم میکنه، چون خودش فکر میکنه میره شریف، ولی تلاش و مطالعهاش در حد شریف نیست. عزتنفس پایینی داره و دوست و رفیق نداره.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین عزیزم، این بچه احتمال قوی الان خستهست. وقتی دوست و رفیق نداره، یعنی جایی برای تخلیه فشارها و اضطرابهای روانی رسیدن به مرحله کنکور و ورود به دانشگاه نداره. بهترین کاری که میتونین براش بکنین اینه که این محل تخلیه روانی رو براش فراهم کنید. یا با باباش بره باشگاه، یا برن راه برن، یا برن بدون، یا با یه سری گروه از دوستا هفتهای یه بار برن فوتبال. گیم بازی کنه اگه گیمی رو دوست داره، روزی یه ساعت گیم بازی کنه. یا هر سه، چهار ماه یه بار دو روز برید کاشان، برین شمال، برین یه جای دیگه، برگردین بیاین. اگه نمیشه، صبح برین، شب بیاین. صبح با ماشین برین، چرخ بزنین، بگردین مثلاً تا چالوس برین، برگردین شبش که این بچه حال و هواش عوض بشه.
خیلی بهش فشار نیارید و نگید شریف میتونی بری، نمیتونی بری، زحمتت انقدره، انقدر نیست. بعضیها بودن، نمیگم همه، ولی بعضیها هستن که نمرههاشون خیلی خوب نیست، اما بسیار در تست و وارد دانشگاه شدن تبحر دارن. قبول میشن، دانشگاه خوب هم میرن.
الانم درس خوندن با قبل فرق کرده. شما شریف برید، خیلی خوبه، ولی اگه برید شریف و با نمرات بد بیاین بیرون و کار رو بلد نباشید، شرکت جای خوبی استخدامتون کنن، ولی بعد از سه، چهار ماه بهتون میگن خداحافظ. اگه برید پیامنور، نمرههاتون همه خوب باشه و کارتون رو واقعاً بلد باشید، یه شانس بهتون میدن و بعد میبینن واو، چه آدم خوبی، استخدامش میکنن، بهترین حقوق هم بهش میدن. یه خورده آسون بگیرید. به نظر من، این بچه خستهست.

