سوال کامل مخاطب: من یک مادر هستم. پسرهام دوقلو هستن و دخترم چهار ساله هست. روزی که دخترم اومده، چالش ما با قل کوچیک شروع شده و تقریباً هفتهای پنج روز جنگ و دعوا داریم که آخرش با تنبیه بدنی تموم میشه. پسرم اصلاً به حرفم گوش نمیده توی هیچ موردی. من الان حالم بدترینه. تورو خدا کمکم کنید. من بیماری خودایمنی دارم و تمام بدنم زخم شده توی این مدت از استرس و اضطراب و اعصاب خورد هست.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
خب عزیزم، ببینید تنبیه بچه که هیچوقت جواب نداده و جواب هم نمیده. آدم بزرگم تنبیه جواب نمیده روش. بچهها چون دو تا بودن از اول، خب طبیعتاً میزان زمانی که شما داشتید برای اینکه بهشون برسید و یکبهیک باهاشون وقت بگذرونید، بهاندازه کافی نبوده. بعدم به فاصله خیلی کمی، چون اختلاف سن چهار ساله بد نیست، ولی کافی هم نیست، بهخصوص وقتی دوقلو هستن. انقدر دلبستگی و وابستگیشون به شما نرمال نشده که بعد یه نفر دیگه هم بیاد.
خب طبیعتاً اون کوچولوتره نیاز بیشتری داره، توجه بیشتری میگیره. من دوقلویی که احساس میکنم بهاندازه کافی توجه نگرفتم، الان باز یه بخش بزرگشو باید بدم به یه نفر دیگه. بنابراین از زاویه دیدِ این بچهها، این قابل فهمه که چرا دارن رفتارهایی میکنن که بیشتر توجه شما رو به خودشون جلب کنن.
هرچی شما این تنبیهها و اینا رو ادامه بدید، بدتر میشه. چون بچه یاد میگیره که خب پس من اگه یه کاری بکنم که مامانم عصبانی بشه، اون وقت میاد با من حرف میزنه. حتی اگه داد و بیداد باشه، به من توجه میکنه، حواسش به من بیشتر جمع میشه. ولی من اگه همه کارامو خوب انجام بدم، خب همه وقتشو با خواهرم میگذرونه.
برای همین شما باید شروع کنید، بهجای تنبیه، وقتی کار خوبی انجام میدن، تشویقشون بکنید و بهشون توجه کنید. اینجوری بچه از رفتارِ اشتباه کمکم میره به سمتِ رفتارِ درست و مناسب.
در موردِ خودتون، باید زمانی که میتونید یعنی زمانی که مثلاً بچهها مدرسهان، دوقلوها، و بچه کوچیکتون خوابه یا پیش کسی هست، ازش نگهداری میکنن، یا مهد کودک، کارهایی بکنید که برای اعصاب و روح و روانِ خودتون خوبه و آرومتون میکنه.
اگه میخواید سراغ دارو نرید، مثل چی؟ مثل سی تا چهلوپنج دقیقه ورزشی که ضربانتون رو ببره بالا، ولی هر روز، و اگه میشه هر روز سرِ همون زمانِ خاص. مثل مدیتیشن که فکرتون رو آروم میکنه. اینا همه کارهایی هست که به خودتون شخصاً کمک میکنه که از استرس و اضطراب دور بشید.

