سوال کامل مخاطب: من سؤالم در حال حاضر مربوط به رابطه نیست و دربارهٔ وابستگی زیاد به پِت هست. طوری که اون رو مثل بچهٔ خودم میدونم و حاضرم از راحتی خودم بزنم تا اون راحتتر باشه. تا اعضای خونه رعایت این پرنده رو بکنن (مثل استفاده نکردن از دود سیگار، عطر، مواد شیمیایی و…)، بهشون سخت میگیرم. همه بهم میگن تو روی این پرنده زیادی حساسی، درصورتیکه من همش فکر میکنم اون جز من هیچکس رو نداره و خصوصاً الان که مریضه، من هم باهاش مریض شدم و تا خوب بشه پر از استرسم. الان که مریض شده، زندگیم از بالانس خارج شده. دیگه شوروشوق قدیم رو ندارم، تا بیشتر پیشش باشم کلاسهام رو یکییکی کم میکنم و سر کار نمیرم. این پِت یه پرندهست که حدود هفت ماهه اتفاقی وارد زندگی ما شده. ناگفته نمونه که من از بچگی عاشق این بودم پِت داشته باشم، ولی بهخاطر ترس و فوبیای مامانم نشده سگ داشته باشم. این پرنده رو هم مامانم خودش گفت بمونه و من این وسط ناخواسته بهش وابسته شدم.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین عزیزم، خیلی از آدمها هستن که وقتی یه خلأیی رو یه جایی دارن یا یه فشار عصبی شدید بهشون میاد یا توی مسیر رفتن به طرف افسردگی هستن، هرکدوم از اینها یا بهدلیل عشق خیلی زیادی که دارن که دارن اون عشق رو به افراد میدن ولی هنوز میزانش خیلی زیاده، به یه پِت وابسته میشن. حالا سگ، گربه یا… خیلی طبیعیه که به اون پِت به چشم یکی از اعضای خانواده نگاه کنن و روش و درموردش حساس باشن. حالتی که شما دارین نه بیماری، نه مریضی و نه مشکلیه. نسبت بهش حساس هستین، ولی باید یاد بگیرین که خانواده رو فدای اون یا اون رو فدای خانواده نکنین. مثل اینکه آدم وقتی سهچهار تا بچه داره، نوع رابطهاش با هرکدوم از بچههاش متفاوته، اما همه رو به یه اندازه دوست داره. چون بچهها شخصیتهای متفاوت دارن، بنابراین مدل برخورد من با هرکدومشون با اون یکی فرق میکنه، اما اندازهٔ دوستداشتنم برای همهشون یکیه. شما میتونین به همه به یه اندازه اهمیت بدین، احترام بذارین، وقت بذارین و دوستشون داشته باشین. اینجوری دیگه کسی هم حساس نمیشه. یا اگه دوست دارین یه کاری بکنین که بقیه روش حساس شدن، اون کار رو مدتی جلوی بقیه انجام ندین. ولی کاری که دارین میکنین عجیبوغریب نیست.
