سوال کامل مخاطب: من مادری ۵۳ ساله هستم. پسری دارم ۳۳ ساله، روابط اجتماعی ضعیفی داره. برای ازدواج میترسم برم براش خواستگاری. از نظر خودم به اون بلوغ کامل نرسیده؛ چکار کنم؟ هر چی هم بهش میگم، میگه من خوبم. البته ناگفته نماند من با پدرش مشکلات زیادی داشتم و دارم؛ ولی دارم زندگی میکنم، زندگی که نه ولی خوب میگذرونم بهسختی.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینید عزیزم، پسرتون هنوز سه چهار سال وقت داره برای اینکه بخواد ازدواج کنه، بنابراین زورش نکنید. اگر خودش دلش میخواد ازدواج کنه، یه خردهاش رو بندازین به عهدهٔ خودش. بگین: «خودت میخوای ازدواج کنی، آخه باید به من بگی چه دختری دوست داری؟ از چه نوع خانوادهای خوشت میاد؟ چی بهت حس خوبی میده؟» اگه بگه نمیدونم، باید بگین: «خب پس باید وارد جامعه بشی، بدونی، باید یه سری تجربه داشته باشی که انتخابی که میکنی درست باشه؛ چون ازدواج که شوخی نیست الان بگم این مدادرنگی رو میخوام، فردا بگم نه این جعبه رو اشتباه خریدم، میرم اون یکی جعبهٔ مدادرنگی رو میگیرم.»
اگر دقیقاً میدونه چی میخواد، شاید در روابط اجتماعی ضعیف باشه، ولی آدم بسیار قرص و محکمی برای یک زندگی خانوادگی باشه. خیلی از آدمها هستند که درونگرا هستند، خیلی از آدمها هستند که درونگرا نیستند [اما] تجربههای بدی داشتند، تصمیم گرفتن دایرهٔ دورشون رو بسیار محدود کنند. خیلی از آدمها هستند حواسشون به چیزهای دیگهست، بیشتر حواسشون مثلاً به کارشون و بزرگ کردن کارشونه، یا یه راه خاصی رو میخوان برن. لزوماً اینکه بچهتون خیلی اجتماعی نیست، نگرانکننده نیست برای ازدواج و خواستگاری رفتن.
