پاسخ: دکتر طناز فرازی
سلام به شما، خیر؛ اصلاً ما همچین کاری رو نمیکنیم. من بچهم و گوشیش رو میارم، میشونمش پیش خودم و بدون اینکه مؤاخذهش کنم، تنبیهش کنم، لحنم عوض بشه یا کوچیکش کنم، ازش میپرسم: «مامانجون، چیا رو دوست داری بدونی؟» الان که به اینجا رسیده، یعنی یه سری حرفهایی رو یا جایی شنیده و دیده، یا دوستاش اومدن بهش گفتن. بهتره که من خودم الان بشینم اون چیزی رو که درسته و اشتباه نیست بهش توضیح بدم، بهش بگم، به سوالاتش جواب بدم و تموم شه بره. نه اینکه تا یه سوالی کنه، بگم: «ساکت شو! این در حد سن تو نیست، بدو برو تو اتاقت!» ببین، خب میره از یکی دیگه میپرسه یا سرچش میکنه و خداینکرده ممکنه اطلاعات اشتباهی رو بگیره. پس بهتره که الان توضیح بدم. آخه ببین، این کار تنبیه نیست. تنبیه و گرفتن گوشی مال وقتیه که بچه داره یه کار خلافی انجام میده. اینکه خلاف نیست؛ راجعبه یه مسئلهٔ طبیعی کنجکاوه. میشینم براش توضیح میدم.

