پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین عزیزم، ما توی روانشناسی بیشتر اوقات سیاه و سفید نداریم. این نیست که این مسئله درسته یا غلطه. از خانواده به خانواده، بچه به بچه، فرهنگ به فرهنگ فرق میکنه. یه موقعی من بچهام یه بچهای که اروپا زندگی میکنم، اونجا بزرگ شده، خیلی چیزا مسئلهٔ خاصی نیست، اون خانواده رو میشناسم، میگن اشکالی نداره برو بمون. خیلی از اوقات هست، نه، جایی زندگی میکنم که خیالم راحت نیست، بعد مدل فرهنگمون و سیستم زندگیمون جوریه که حرف مردم در آینده بچه ممکنه بسیار بسیار موثر باشه. اینا هست دیگه. آدم نمیتونه متأسفانه از این شعارهایی که «نه، حرف مردم مهم نیست، اصلاً چی میگن». بله، یه جاهایی حرف مردم اصلاً مهم نیست. اگه من ازدواج کردم، بچهدار شدم، سیستم زندگیمونو خاصی دارم میچرخونم، به بچهٔم این غذا رو میدم یا اون غذا رو میدم، مهم نیست کسی در موردش چی میگه، مهم اینه که من تصمیم بگیرم و حرف مردم اصلاً جای خاصی در زندگی نداره.
اما برای دختری که ازدواج نکرده، بسته به اینکه در کدوم شهر یا شهرستان زندگی میکنه، کجای اون شهر زندگی میکنه، با کیا میره میاد، ممکنه این حرف برای آیندش خیلی موثر باشه. خیلیا هستن قبل از ازدواج میرن تحقیق میکنن. من شاید همسایههایی دارم که با من خیلی خوب نیستند، بعد برن بپرسن همسایگی: «بابا، این دختره که از هفت شب هفته دو سه شبش رو خونه نیست.» تموم میشه اون خواستگاری که ممکن بوده بهترین همسر من باشه، میره.
ممکنه یه جایی بازه، اوکی، اصلاً دختر من بره دو هفته یهبار هم بیاد، هیچکس هیچ حرفی نزنه و هیچ فکری نکنه. بنابراین این کاملاً به شما و پدرش بستگی داره که در دخترتون چی میبینین: شر و شیطونه؟ آرومه؟ میاد همه چیز رو به شما میگه؟ بعضی چیزا رو مخفی نگه میداره؟ ممکنه از خونهٔ دوستش جایی بره؟ ممکنه نره؟ پسره چه جوریه؟ دوستاش چهجورین؟ اینا رو باید نگاه کنید و بر اساس اون تصمیم بگیرید.

