دختر ۷ ساله‌م اضطراب شدیدی داره و وحشتناک به من می‌چسبه. پدرم رو هم تازه از دست دادم و رابطه‌م با همسرم هم خوب نیست. برای آروم کردن اوضاع خونه چیکار کنم؟

سوال کامل مخاطب: دخترم ۷ سالشه، امسال مدرسه می‌ره. یه پسر ۸ ماهه هم دارم. خودم الان خونه‌دارم، دخترم از دوسال‌ونیمگی که من رفتم سرکار، پیش مادرشوهرم بود، که پدرشوهرم هم سکته کرد و خواهرشوهر مجردم هم تو اون خونه بود. الان من از وقتی زایمان کردم، سرکار نرفتم و پدرم رو هم وقتی حامله بودم، بر اثر سرطان از دست دادم.
حالا سوالم اینه: دخترم اضطراب شدیدی داره و حالت چسبیدن به شدت بالایی به من داره، یعنی نمی‌تونم جایی برم. می‌گه من باید باهات باشم، و برای هرچیزی هم گریه می‌کنه. نمی‌دونم چیکار کنم اوضاع خونه بهتر بشه؟ رابطهٔ من و پدرش هم کمی بهم ریخته. لطفاً اگه می‌شه، یه راه کار بدین، ممنون می‌شم.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
سلام عزیز دلم، چون دختر ۷ سالتون از سن کم از شما جدا شده، قبل از اینکه خیالش از این ارتباط کاملاً راحت بشه، و چون محیطش خوب یعنی یه محیط خیلی آروم نبوده دیگه بعدش هم شما حامله شدین و یه بچهٔ جدید اومد، خیلی طبیعیه که الان بخواد به شما بچسبه. هر چسبیدنی که بد نیست، این بچه می‌خواد احساس امنیت عاطفیش برگرده. اجازه بدین بچسبه، همه‌ جا با خودتون ببرینش، اشکالی نداره. من جای شما باشم، یه خرده بیشتر سرکار نمی‌رم، چون اولویت ما بچه‌هامون هستن تا زمانی که بچه ۶ ماه، یه سال زمان احتیاج داره که بدونه جاش امنه، اومدن بچهٔ جدید اشکالی ایجاد نکرده، شما هنوز خیلی دوسش دارین، مثل کوه پشتش هستید.
و این با تکرار درست می‌شه که هی بغلش کنین، ماچش کنین، بهش بگین چقدر دوسش دارین، چقدر براتون مهمه، چه دختر نازنینیه، چقدر از اینکه باهاش وقت می‌گذرونین خوشحالین. اینا رو هی باید بگید و بگید و بگید و بگید و تک‌تک. دخترتونه، یعنی چیزهایی که دل این بچه رو قرص می‌کنه و این بچه خوشحال می‌شه و خوشش میاد. مدرسه هم که می‌ره، چون یه محیط اجتماعی خودش برای خودش داره بدون حضور دیگران، اینم براش بسیار خوبه. و با این ۶ ماه، یه سال وقت دادن، اوکی می‌شه، درست می‌شه، جای نگرانی نیست، فقط باید زمان بدین و این بچه رو از عشق و محبتتون و اینکه جاش قرصه، خیالش رو راحت کنین.
در مورد خودتون و همسرتون هم، عزیز من، خیلی طبیعیه. یه مرد زمانی که بچهٔ جدیدی اضافه می‌شه، چون توجه شما به صورت ناخودآگاه به خاطر اینکه اون بچه نیاز داره خیلی زیاده از همسر گرفته می‌شه. بیشتر وقتتون، فکرتون، زمانتون داده می‌شه به بچه‌ها. محیط خونه هم عوض می‌شه، خوب بچه گریه می‌کنه، شب نمی‌خوابه، پا می‌شه، دلش درد می‌گیره، دندون داره در میاد. مرد برای این چیزا، چون ساخته نشده، خیلی طبیعیه که رابطه‌ش رو با شما تحت تأثیر قرار می‌ده. اون هم درست می‌شه. هرچی آرامش شما بیشتر باشه، هرچی بیشتر به همه محبت کنید، زودتر همه‌چیز می‌ره سر جاش. اصلاً هم جای نگرانی نیست.