پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، من این حرفو چون اون مدلی گفتم و شاید درست جا نیفتاده، یه جور دیگه مطرحش میکنم. شما میگید این کارو همسرتون انجام داده؛ اگر شما صبح پاشید و بهشون سلام نکنید و در کل طول روز حرف نزنید و ناهار نپزید، آیا همسرتون در جمع خانوادگی دیگه این کارو تکرار نمیکنه؟ میکنه دیگه! حالا اگه یه هفته باهاش قهر باشین، غذا نپزین، سلامعلیک نمیکنید، شما از اتاق برین بیرون، یا اون از اتاق بره بیرون، تو مهمونی تحویلش نگیرین، دیگه فحاشی نمیکنه؟ دیگه باهاتون بد حرف نمیزنه؟
قطعاً امتحان کردید و قطعاً باز هم تکرار شده. خب نکنین! این داره نشون میده که این راه و روش شما جواب نمیده؛ فقط محیط خونه رو غمگین میکنه، انرژی محیط رو بد میکنه. اگه بچه داشته باشید برای بچهها اصلاً خوب نیست؛ چون بهشون میگه الگوی ازدواج خوب اینه که: «بین من و بابات میبینی الان. میبینی ما با هم چهجوری رفتار میکنیم؟ اگه یک مردی، دخترم، اومد با تو اینجوری رفتار کرد، شوهر مناسبیه! یا پسرم، اگه زنی داشتی که باهات این کارو کرد بسیار عالیهها، الگوی مناسبیه برو ازدواج کن!»
پس بله عزیزم، شما صبح پا میشین، صبحبخیرتونو بگین، شب شببخیرتونو بگین. در طولش آدم میگم ادب رو رعایت میکنه، کارها و وظایفش رو هم انجام میده. در طول روز اومدن به شما گفتن که: «یه چایی بخوریم؟»، بگید: «نه، من با شما چایی نمیخورم.» این هم خیلی مؤدبانهست، هم قهره. یعنی آدابشو شما رعایت کردید، بیادبی نکردید، توهین نکردید، اینجوری نکردین که روتونو برگردین برین. اگه پرسید: با من چایی میخوری؟»، بگید: «نه، من با شما چایی نمیخورم.» نمیشینی سر میز.
اگه مثلاً حالا بچهها نیستند (ظهر بچهها مدرسهن ولی ایشون ظهر میاد ناهار)، ناهارشونو مرتب بچینید بذارید. اگه پرسید: «خودت نمیخوری؟»، بگید: «نه ممنون، من قبلاً خوردم» یا «من یکی دو ساعت دیگه ناهار میخورم.» این کارو آدم باید بکنه؛ نه اینکه سلام نکنه، در بکوبه بره خونه مامانش، اون بره خونه باباش. اینا جواب نمیده.

