سوال کامل مخاطب: من چطور می‌تونم با بیماری اسکیزوفرنی فرزندم که هر لحظه احتمال عودش هست، کنار بیام؟ چطور می‌تونم از بیماری بچه‌م بگذرم؟ چطور می‌تونم از تصور اینکه اگه در اثر یک استرس یا شرایط خاص، دوباره بیماریش برگرده و خطر جانی برای سایر اعضای خانواده به وجود بیاد، آرامش نسبی داشته باشم؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین عزیزم، با این مسأله باید کنار اومد. این مسأله جزو چیزاییه که کسی که اسکیزوفرنی داره، اولاً با دارو خیلی راحت میشه در حد نرمال نه نرمال کامل نگه‌ش داشت. درسته که ممکنه عود کنه و ممکنه خطر داشته باشه؛ برای همین روان‌پزشک هست. ما بچه رو در اون مدتی که روان‌پزشک می‌گه سه ماه یه‌بار، دو ماه یه‌بار یا ماهی یک‌بار، می‌بریم و سعی می‌کنیم محیط آرومی رو فراهم کنیم. این میشه نوعی کنار اومدن و حل کردن مشکل. به بچه رسیدگی می‌کنیم تا قرصش رو سر ساعت درست بخوره و بدونه که چجوری باید با اون مشکلی که داره زندگیش رو بچرخونه و به زندگیش ادامه بده.
اگه بچه‌ای هست که زود عصبانی میشه، راه‌هایی پیدا می‌کنم که عصبانیتش رو تخلیه کنه؛ می‌ذارمش کلاس بوکس یا ورزش، یه ورزشی که بتونه تخلیهٔ روانی انجام بده. ولی اینکه بخوام بگم که «من اینو چیکار کنم»، خب دارین کارا رو انجام می‌دین. حتماً دیگه حتماً پیش روان‌پزشک رفتین، حتماً شرایط رو جوری درست کردین که آرامش این بچه بیشتر باشه و حتماً حواستون هست.
قسمت دومش که می‌گین من استرس دارم، باید با خودتون فکر کنین که این استرسی که من دارم چه کمکی به موضوع می‌کنه؟ آیا استرس و نگرانی من، این چیزی رو که باعثش استرس دارم که نکنه یه وقت از دستش در بره و کار خطرناکی با خودش یا بقیه بکنه حل می‌کنه یا نه؟ اگه نمی‌کنه، برای چی استرس و نگرانی داشته باشین؟ این یه چیزیه که آدم باهاش زندگی می‌کنه و باهاش کنار میاد.
من کیس پسری رو دارم چون کنترلش توی دخترا راحت‌تره که از ۱۴، ۱۵ سالگی اسکیزوفرنی شدید داشته، الان شصت و خرده‌ای سالشه و هیچ‌وقت هم اتفاقی براش نیفتاده. داروهاش رو مصرف می‌کنه، همه‌چی اوکیه، مرتبه و منظمه. این استرسی که دارین کمکی بهتون نمی‌کنه.
اگر که راه‌حل‌ها رو ببینین، راه‌حل معنیش این نیست که حتماً یه موضوعی باید تموم شه و بره. من توی رابطه‌ها می‌گم راه‌حل گاهی اینه که من چشمم رو روی این کاری که شما می‌کنین ببندم. گاهی راه‌حل اینه که نه، چشمم رو نبندم و با هم بشینیم صحبت کنیم. گاهی راه‌حل اینه که اصلاً به روی خودم نیارم یا ازش بگذرم و هی به خودم بگم خب شما خوبیاتون اینه و بدیاتون اینه. توی رابطهٔ عاطفی دارم می‌گم راه‌حل معنیش این نیست که حتماً من باید اون موضوع رو جوری حل‌وفصل کنم که به سیستم فکری من بخوره. منظور از راه‌حل اینه که کارایی رو انجام بدم که میزان استرس و نگرانی و ناراحتی و دل‌شکستگی من رو کم کنه.
