فاصله سنی بچه‌هام کمه و وقتی فرزند دومم بیاد، پسرم فقط یک سال و نیمشه. از عذاب وجدان به سقط فکر می‌کنم، چیکار کنم؟

سوال کامل مخاطب: در مورد اختلاف سنی فرزند اول و دوم، منی که واسه دخترم باردارم و وقتی که به دنیا بیاد پسرم یک سال و نیمه هستش، جوری عذاب وجدان گرفتم که از بارداری دومم پشیمون شدم و حتی به سقط کردن هم فکر می‌کنم. باید چی‌کار کنم؟

پاسخ: دکتر طناز فرازی
این چه حرفیه؟ اصلاً و ابداً! حالا می‌گم؛ چون این مسئله، یه مسئله‌ایه که معمولاً برای بیشتر آدما خصوصیه و خیلی از جاها اجازه نمی‌دن که اطلاعاتشون توی منابعی که مال تحقیقاته بره. ما تحقیقات زیادی در این مورد نداریم که چقدر جنین سقط می‌شه، چقدر نمی‌شه، حال مادر بعدش چه‌جوریه، چرا و به چه دلیلی سقط می‌شن؛ چون داده‌ها کافی نیست. معمولاً تحقیقات خیلی کوچیکه یا کامل نیست یا نمی‌شه به همه مسائلش رسیدگی کرد.
به عنوان روان‌شناس هم خیلی برای من کم پیش اومده که با مادری که بچه رو خودش رفته و سقط کرده در تماس باشم، ولی این‌قدر کافی نیستش که بخوام یک تجربه بزرگی رو ازش بکشم بیرون.
بنابراین، این تیکه از حرفی که دارم الان می‌زنم کاملاً نظر شخصیه. حالا جز این‌که نظر شخصی منه، به نظر من کلاً تصمیم‌گیری در این مورد… (حالا می‌دونم بعضی جاهای دنیا مذهب همچین اجازه‌ای نمی‌ده یا تا یه زمانی اجازه رو می‌ده، بعضی از جاهای دنیا دولت جلوشو گرفته، حتی در آمریکا یه سری ایالت‌ها هستن که شما اجازه همچین کاری رو ندارین؛ حتی اگر بچه مال بابای بچه باشه. یعنی اگه خدای نکرده پدری -دیگه کاملاً بیمار روانی- با دخترش باشه، به اون بچه اجازه سقط رو نمی‌دن). اینا همه به کنار؛ چیزهای جامعه و مذهبی و اینا کنار، هر خانومی در این مورد به‌خصوص، به نظر من حق داره که تصمیم بگیره؛ به‌خصوص اگر تنها باشه. اگر اون بچه مال من و یک شخص دیگه‌ست، خب نظر اون شخص هم مهمه. مال من وزنش سنگین‌تره، ولی اون شخص هم همین‌طور.
منِ طناز، شخصاً (نه منِ روان‌شناس) کاملاً مخالف این موضوعم؛ مگر این‌که دلیل بسیار بسیار خاصی داشته باشه. یعنی خدای نکرده مثلاً تجاوزی انجام شده، تشخیص می‌دن در همون قبل از سه ماهگی که برای مادر خطر نداره سقط کردن، که بچه شرایط فیزیکیش اصلاً اوکی نیست. یا کسی تست ژنتیکی می‌کنه (چون الان می‌شه خیلی تست‌ها رو انجام داد؛ همه‌شو نه، ولی یه سری‌شو می‌شه انجام داد)، تست ژنتیکی می‌کنه، متوجه می‌شه اوکی نیست، اونا به کنار. ولی در غیر این صورت، منِ طناز از اون آدمایی هستم که… حالا نمی‌دونم، عاشق بچه‌ام، اتفاقی افتاده، چیزی بوده که یادم نمیاد، ولی مخالفم! یعنی به نظر من آدم زمانی که بچه‌دار می‌شه، بچه رو نگه می‌داره و موافق بچه انداختن یا سقط کردن نیستم.