دختر ۲۵ ماهه‌م به شدت بهم وابسته‌ست، اما تا می‌ریم خونه مادرشوهرم کلاً من رو پس می‌زنه. خیلی دلم می‌شکنه، با این رفتارش باید چیکار کنم؟

سوال کامل مخاطب: دخترم ۲۵ ماهشه و الان حدود هفت ماهی می‌شه به مادرشوهرم وابسته شده، چون ما هر روز اون‌جا رفت‌وامد داشتیم. از اول باید می‌رفتیم، چون قهر می‌کردن. دخترم به من خیلی وابستگی داره، حتماً باید دست من رو بگیره تا بخوابه، حتی وقتی دستشویی می‌رم گریه می‌کنه و پیش پدرش هم معمولاً نمی‌مونه. ولی وقتی می‌ریم خونهٔ مادرشوهرم، دخترم اصلاً انگار من رو نمی‌بینه، حتی وقتی می‌گم «بیا بغلم»، نمیاد. غذاش رو می‌بره پیش ایشون تا بهش بده و سر سفره می‌ره بغلش می‌شینه. اون هم هرجا می‌شینه می‌گه: «این‌قدر من رو دوست داره، مامانش رو نمی‌خواد.» خیلی زیاد ناراحتم. آخه زیاد محبت هم نمی‌کنه که بگم بچه وابسته شده. من باهاش بازی می‌کنم و بیرون می‌برمش، ولی وقتی ایشون می‌یان، من رو نمی‌بینه. چیکار باید بکنم؟ مثلاً امروز رفتیم اون‌جا، آب می‌خواست، من رفتم آب رو بهش بدم، از دست من گرفت و خالی کرد و گفت: «مامانی بده.» وابستگیش به من خیلی زیاده، یعنی هرجا می‌رم، چه خونهٔ پدر خودم و چه خونهٔ خواهرم، اصلاً سر سفره پیش اونا نمی‌ره و فقط بغل من می‌شینه. حتی خواهرم می‌گه «بیا بغلم»، نمی‌ره و فقط می‌گه «مامانم». واقعاً نمی‌دونم چیکار کنم. می‌شه لطفاً راهنماییم کنین؟ دخترم درست می‌شه؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
عزیز دلم، اولاً چرا انقدر نگرانین؟ جایگاه مادر همیشه محفوظه و کسی نمی‌تونه جای شما رو بگیره. بقیه فقط در کنار مادر هستن. اگه من جای شما بودم، از خوشحالی بال درمی‌آوردم که بچه‌م کسی رو انقدر دوست داره که من رو نبینه. این‌جوری هر وقت کار داشتین، استراحت می‌خواستین یا دلتون می‌خواست خونه تنها باشین، بچه رو با خیال راحت پیششون می‌ذاشتین؛ چون اون‌جا نه بهانه‌گیری می‌کنه و نه ناراحته. بذارین هر چی می‌خوان بگن، چه اشکالی داره؟ عشق پدربزرگ و مادربزرگ با عشق ما فرق داره؛ چون توش استرس تربیت، نگرانی و تعصب نیست و یه عشق خالص و لذت‌بخشه. چرا می‌گین «بچه‌م درست شه»؟ مگه بچه خرابه؟ این رابطه عالیه و باید ازش استفاده کنین. اگه ایشون می‌گن «من رو بیشتر دوست داره»، شما هم تأیید کنین و بگین: «بله، قطعاً همین‌طوره. خوشحالم که تکیه‌گاه محکمی براش هستین.» این آدم در دوران بلوغ می‌تونه سنگ صبور بچه باشه و اگه مشکلی پیش اومد، به شما خبر بده. مقایسهٔ خودتون با مادربزرگ، مثل مقایسهٔ پارچهٔ قرمز با توت‌فرنگیه؛ فقط رنگشون شبیهه ولی ماهیتشون کاملاً متفاوته و اصلاً قابل مقایسه نیستن. پس این مقایسهٔ اشتباه رو کنار بذارین و از این موقعیت برای آرامش خودتون و آیندهٔ بچه استفاده کنین.