پسرم ۹ ماهشه و انقدر ناآرومه که تنهایی حریفش نمی‌شم و از نظر روحی داغونم، تا جایی که سرش داد می‌زنم. می‌خوام روزی چند ساعت بذارمش پیش پرستار. پرستار گرفتن به نفعشه یا نه؟

سوال کامل مخاطب: پسرِ ۹ ماهه که دارم به شدت انرژیش بالاست و به شدت در حالِ غر زدنه. اصلاً آروم‌وقرار نداره. مجبورم هر روز با خودم ببرمش خونهٔ خواهر و مادرم که چند نفری نگهش داریم. وقت گذروندن باهاش کارِ یک نفر نیست. به شدت انرژیم رو گرفته و از لحاظِ روحی تحتِ فشارم.
یه خانمی هست که توی خونشون از بچه‌ها نگهداری می‌کنن، به عنوانِ پرستار، و آشنا هستن. همه می‌گن: «روزی ۳، ۴ ساعت بذارش پیشِ پرستار تا بتونی یه کم به خودت رسیدگی کنی، تایمی که پسرت هست مفید باهاش وقت بگذرونی.» ولی من خیلی دودلم، حسِ عذابِ وجدان دارم، فکر می‌کنم بچه گناه داره. با اینکه قرار شده چند روزِ اول خودمم پیششون باشم تا ارتباط برقرار کنه و احساسِ امنیت داشته باشه پیشِ پرستارش. پسرم اجتماعی هم هست، خداروشکر. ولی با این تفاسیر باز من خیلی دودلم. به نظرِ شما چیکار کنم؟
پسرم حتی حاضر نیست کنارِ خودم رویِ صندلیش بشینه، من کارم رو انجام بدم، یا بذارمش زمین، کلی وسیلهٔ سرگرم‌کننده هم بذارم، فقط ۵ دقیقه سرگرمه. مجبور شدم برای اینکه بتونم ۵ دقیقه کارِ شخصیم رو انجام بدم بذارمش تو روروئک، با اینکه دوست ندارم از این وسیله استفاده کنم. کاری با روانم کرده که گاهی وقتا سرش داد می‌زنم. احساس می‌کنم پسرم کنارم خوشحال نیست، برای همین به این فکر کردم از پرستار کمک بگیرم.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
سلام عزیزم. بچه فقط ۹ ماهشه و معلومه که انرژیش زیاده، چون تازه داره دنیا رو کشف می‌کنه؛ همه‌چیز رو می‌فهمه، می‌بینه و دیدش کامل شده. پسربچه‌ست و طبیعتاً تمرکزش کمه؛ پس انتظار نداشته باشین که ساعت‌ها با یه وسیله بازی کنه (نه الان، نه در دو سالگی و نه حتی ده سالگی). خیلی زود دوست داره از یه چیزی بره سراغ چیز دیگه و این‌ها عادیه.
شما الان خستگی دارین و چون بچهٔ اولتونه، این وضعیت براتون تازگی داره. الان زوده عزیزم، پس اون رو پیش شخص دیگه‌ای نذارین. اگه خواهرتون، مادرتون یا مادرشوهرتون هستن، در طول روز دو تا سه ساعت (جوری که اون‌ها هم خسته نشن) ازشون کمک بگیرین.
توی اون ساعت‌ها خودتون بخوابین، آرایشگاه برین، فیلم ببینین یا با یه دوست چای بخورین تا انرژیتون برگرده و دوباره پیش بچه بیاین. اگه می‌تونین تا یک سال و خرده‌ای این کار رو ادامه بدین، چه بهتر؛ اگه نه، حداقل سه تا چهار ماه دیگه صبر کنین تا یک سالِ بچه تموم بشه و بعد پرستار بگیرین.
اگه می‌شه پرستاری بگیرین که پیش شخصی که می‌شناسین (مثل مادرتون) باشه تا اون‌ها هم خسته نشن. یعنی بچه با پرستار پیش مادرتون یا مادرشوهرتون باشه. این‌جوری خیال شما هم راحته. اما الان برای جدا کردن، فرستادن به منزل کس دیگه یا تنها گذاشتن با پرستار، وقت مناسبی نیست.