پسرم ۵ سالشه و خیلی پرخاشگر شده و سر هر چیزی جیغ می‌زنه و ما رو می‌زنه. چطور باید باهاش برخورد کنیم که هم این رفتارش درست بشه هم آسیب نبینه؟

پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، بچه نزدیکِ ۵ سالی یهو اخلاقش عوض نمی‌شه. معمولاً اتفاقی می‌افته. من نمی‌دونم بچه الان مهدکودک می‌ره، پیش‌دبستانی می‌ره یا نه. اگه می‌ره، به نظرِ من شروع کنید باهاش به‌صورت غیرمستقیم صحبت کردن. ببینید اونجا آیا اتفاقی افتاده، آیا با بچه‌ای مشکل داره، آیا با مربی مشکل داره، چیزی شده. اگه که خیالتون راحت شد که اونجا هیچ مسئله‌ای نیست، بعد باید ببینید که در منزل چی. آیا یه بازی داره می‌کنه که براش خوب نیست، یه خرده خشنه یا اعصابش رو می‌ریزه به هم. بعضی از اوقات بچه‌ها بازی دارن، بازی مثلاً یه پازله، یه بازیِ فکریه، بچه هم خیلی دوستش داره ولی اصلاً حل نمی‌شه. یا مثلاً ۱۰۰ تا بازی، همهٔ بازی‌ها فکرین، یه دونه‌ش رو حل می‌کنه، پنج‌تاش رو نمی‌تونه، اعصابش می‌ریزه به هم. اگه نه مهدکودک نه اینجور چیزها، در خونه است.
اگه محیطِ خونه آرومه و شما و پدرش با هم اوکی‌ هستین، من این بچه شاهدِ دعوا و داد و بیداد نیست. زمانی که شروع می‌کنه جیغ کشیدن یا کتک‌کاری کردن، شما اون رو یه ماچش بکنین. یعنی سرش رو بغلش نکنین، چون این‌جور موقع‌ها بچه دوست نداره بغلش کنین. محکم بگیرینش، فشارش بدین، دستتون رو بذارین پشتش یا رو سرش، ماچش کنید، محل رو ترک کنید. این دست پشت گذاشتن و ماچ کردنِ سرش داره بهش می‌گه من تو رو خیلی دوست دارم ولی رفتارت رفتارِ خوبی نیست. آروم شدی برمی‌گردم. و به‌ محضِ اینکه بچه دیگه جیغ نزد، شما دوباره برگردین، بگین حالا می‌خوای راجع بهش صحبت کنیم.
دوباره شروع کرد جیغ زدن، دوباره این کار رو تکرار کنید، ماچش کنید، برین. این به بچه یاد می‌ده. هم شما هم باباش، منتهی باید استمرار داشته باشین. سه هفته، چهار هفته این کار رو دائم تکرار کنید. بچه یاد می‌گیره که با زدن و داد و بیداد ترک می‌شه این محل. با اینکه منو دوست دارن، هستن خونه، تو این یکی اتاقن، تو حال اون سه‌تا مبلِ اون ور هستن، بغلِ من نمی‌شینن که من داد بزنم یا بزنمشون. دوستمم دارن، چون دستشون رو گذاشتن پشتم، ماچم کردن.
نمی‌تونه پس به خودش بیاد بگه نه دوستم ندارن و اینا. ساکت بشم برمی‌گردن، می‌گن راجع بهش حرف بزنیم، شروع می‌کنه حرف زدن تا مشکل رو پیدا کنه. اگه بعد از سه‌چهار هفته این‌جوری هم حل نشد، بعد بچه رو ببرید پیشِ یه مشاورِ اطفال یا پیشِ یه روان‌پزشک.
ممکنه که خیلی از اوقات یه سری از چیزها تو خونِ بچه ممکنه به هم بریزه. یه ویتامین دارن می‌خورن، نباید بخورن. یه غذایی دارن می‌خورن، نباید مصرف کنن. اینکه درست بشه، بچه آروم می‌شه. ولی این آخرین مرحله است. اول به مهدکودک و مدرسه نگاه می‌کنیم. بعد به کارهایی که بچه در طولِ روز می‌کنه. دستشویی می‌ره، اتفاقی میفته، جاش درد داره، نمی‌تونه به ما بگه، بازیاشه، رابطهٔ بین من و پدرشه. بعد می‌ریم سراغِ این رفتار رو، سعی می‌کنیم تو سه‌چهار هفته عوض کنیم. اگه هیچ‌کدوم از اینا نبود و جواب نداد، مراجعه می‌کنیم به روان‌شناس.