سوال کامل مخاطب: من از همسرم جدا شدم و یه دختر دارم. وقتی میبینم مردم هر عیبی رو توی پسر یا دختری به «فرزند طلاق بودن» نسبت میدن، برای دخترم ناراحت میشم. میخواستم خانم دکتر شفافسازی کنن که هر عیبی توی کسی، به طلاق یا بچهطلاقبودن مربوط نیست. تازه خیلی از کسایی که توی خانوادهٔ پرتنش بزرگ میشن، عیبهای بیشتری دارن و فقط بهخاطر ترس از همین اسم «بچهٔ طلاق» زندگی رو تحمل میکنن. خانم دکتر بفرمایید، آیا صرفاً داشتن خانواده دلیل بر سلامت روان یک نفره و بچهطلاقبودن دلیل عیب محسوب میشه؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
خیر، بچ هطلاق بودن صرفاً معنیش این نیست که عیبی وجود داره. بچه طلاق بودن برای ارتباط برقرار کردن با افراد جنس مخالف توی آینده، یه سری اثرات رو روی اون بچه میذاره. این فقط طلاقه؛ اگه دلایل دیگهای که باعث طلاق شده خیلی بد باشه، ممکنه مشکلات دیگهای هم ایجاد کنه. اما توی یک خانوادهٔ پرتنش بزرگ شدن، بسته به اینکه اون تنش چقدر زیاد و شدیده، ممکنه بهجای یک عیب، خیلی عیبها ایجاد کنه. بچههایی هم که توی خانوادههای بدون تنش بزرگ میشن، ممکنه مشکلاتی داشته باشن. این از اون حرفهاییه که بهاشتباه رایج شده.
بله، طلاق ۱۰۰٪ روی بچهها اثر میذاره، ولی اثراتش روی شخصیت بچهها نیست. شخصیت اون بچه تا ۸، ۹ یا ماکزیمم ۱۰ سالگی فرم گرفته، تموم شده و رفته. طلاق روی نوع ارتباطی که بعداً توی آیندهٔ دور میخوان با افرادی از جنس مخالف ایجاد کنن، اثر میذاره. اونم خیلی به دلیل طلاق پدر و مادر و نوع طلاق بستگی داره. اگه خیلی خوب و محترمانه از هم جدا شده باشن، شاید اثرش بسیار بسیار بسیار کم باشه.
