سوال کامل مخاطب: میشه لطفاً خانم دکتر دربارهٔ عشقهای قدیمی زوجین تو گذشته صحبت کنن؟ که به دلیل اقوام بودن هنوزم تو مهمونیها میبینیمشون و به دلیل خودشیفتگی و کمبود محبت، روی اونها حساس هستیم و همسرمون هم سیاست نداره چجوری رفتار کنه. هیچ روانشناسی تا حالا به این موضوع نپرداخته.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
چشم، من تو این مورد حتماً پست میذارم. ولی عشق قدیمی رو اجازه بدید همونجوری تو قدیم بمونه. آدمها دختر عمو، پسر دایی، پسر عمه، دختر خاله… اینا رو ما یه زمانی، ممکنه که وقتی بچه بودیم یا نوجوان بودیم، رؤیابافی میکنیم و عاشقشون میشیم. معمولاً هم عشق اول تمام بچهها یه جایی تو دوست و آشنا و خانواده شروع میشه. وقتی کوچولو هستن و رؤیابافی میکنن، دربارهٔ… شاید بزرگ که میشن، خودشون به خودشون میخندن: «ای بابا، مثلاً من چه فکری میکردم!»
گاهی، بله، به همین دلیلهایی که شما گفتید، چون یه چیزی بوده که هیچوقت به مرحلهٔ اجرا نرسیده و من اون رؤیاپردازی رو به خاطر کمبودهایی که الان تو زندگیم دارم نگه داشتم، یه چیزی ازش میسازم که واقعی نیست. اون آدمی که شما ۵ سال، ۱۰ سال، ۱۵ سال پیش تو سن بین ۱۵ تا ۲۰ سالگی عاشقش شدید تو خانواده و فامیل و دوستش داشتید، با آدم الان کاملاً متفاوته. این آدم دیگه اون آدم نیست. اگه باهاش زیر یه سقف بمونید، به احتمال خیلی زیاد ظرف کمتر از چند ماه، رابطه به هم میخوره.
پست میذارم، اما شما عشقهای قدیمی رو با تمام کمبود محبتی که دارید، اجازه بدید که تو همون قدیم بمونه. راه حل مشکل شما پیدا کردن عشقهای قدیمی و گذشته نیست.

