سوال کامل مخاطب: من یه خانم ۳۰ساله هستم و در جوانی بهصورت لانگدیستنس عاشق یه آقایی شدم که باهاشون رابطهٔ دوستانه و کاری داشتم، اما بهدلیل ترس از رد شدن به این عشق اعتراف نکردم، تصمیم گرفتم فراموشش کنم و ازدواج کردم. اما متأسفانه نتونستم فراموشش کنم و در همهجای زندگیم دنبال نشونهای ازش بودم. در کنار اینها با گذشت حدود ۱۰ سال از زندگیِ مشترکم، از حدود سالِ اولِ زندگیم کمکم مشکلاتم با همسرم شروع شد. خب همسرم یه آدمِ عصبی و بددهنه و من چند بار حتی قهر کردم و خونهٔ مادرم رفتم، اما با پادرمیونیِ بقیه برگشتم. اما شوهرم غُده و با اینکه هر بار من مستقیم خواستهام رو بهش میگم، بهبودی حاصل نمیشه و هر بار با مواردِ جدید من رو آزار میده. رابطهٔ جنسیِ ما با هم شاید ماهی یه بار باشه که من در حینِ رابطه خشمِ شدیدی دارم. یه دخترِ ۹ساله دارم. من مشاوره رفتم و درگیرِ افسردگیِ شدید هستم. حدود دو ساله که اون آقایی رو که بهش علاقهمند بودم پیدا کردم و فقط دوستانه با هم حرف میزنیم، در جریانِ مشکلاتِ هم هستیم، اما میدونیم که شانسی برای با هم بودن نداریم. خواستم بپرسم آیا ادامهٔ ارتباط با این آقا برای من صدمهساز هست یا نه؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین عزیزم، شما بزرگترین صدمه رو خودتون دارین به ارتباطتون میزنین؛ اون هم با داشتنِ ارتباط با اون آدمِ قبلی که اصلاً هیچکجای زندگیِ شما نباید باشه. یعنی چی که من لانگدیستنس عاشق یه آقا شدم؟ اصلاً همچین چیزی وجود نداره. یعنی چی؟ بعد به عشق هم اعتراف نکردم و تصمیم گرفتم… اصلاً وقتی اون آقا راجعبه عشقتون چیزی نمیدونه و رابطه هم لانگدیستنس بوده، شناخت اونقدر نیست که شما بخواین عاشقِ طرف بشین. شما این فکرها رو توی زندگیتون آوردین.
این خشمِ الانِ شما برای این دو سالیه که دارین با این آدم حرف میزنین. اگه شما ارتباطتون رو با اون آدم قطع کنین و اجازه بدین اون دورهٔ بدِ قطعِ ارتباط با اون بهاصطلاح عشقِ اولتون که اصلاً ممکن نیست عاشقش بوده باشین و فقط فکر میکنین عاشقش بودین بگذره، نصفِ بیشترِ خشم و افسردگی که نسبت به همسرتون دارین، از بین میره. شما یه دخترِ کوچیکِ ۹ساله دارین، الان دارین با خودتون چی فکر میکنین؟ نکنین عزیزِ من، این کار رو با خودتون نکنین.

