سوال کامل مخاطب: دختر من بعد از یک سال زندگی مشترک با همسرش، تقریباً دو ساله که ازش طلاق گرفته. سن دخترم ۳۱ سالشه و تقریباً یک ساله که با پسری که ۴۱ سالشه دوست شده. تحقیق کردیم، خود پسره خوبه ولی خانوادهٔ خوبی نداره. پدر و مادر پسر طلاق نگرفتن ولی از هم جدا زندگی میکنن. کلاً فرهنگ و خانوادشون به ما نمیخوره، اما دخترم اصرار داره که با این پسر ازدواج کنه. همسر قبلیش رو هم خودش انتخاب کرده بود. لطفاً ما رو راهنمایی کنید. ممنون از زحماتی که برای ما میکشید، خواهش میکنم جواب بدید تا دیگه اشتباه گذشته رو تکرار نکنیم.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین عزیز دلم، من خیلی خوب شما رو درک میکنم. میدونم که از سر عشق و علاقهای که به دخترتون دارین و ترس از اینکه نکنه خودش اذیت بشه یا ناراحت بشه، دوست دارین توی این تصمیم گیریش شریک باشین و مداخله کنید. اما یه خانم ۳۱ ساله که یه بار هم ازدواج کرده و جدا شده و یه سال تجربهٔ زندگی مشترک رو داره، خودش میتونه برای خودش تصمیم بگیره. وقتی اینقدر مصمم این آدم رو میخواد، به حرف شما گوش نخواهد داد. به زورم که نمیتونین مجبورش کنین توی این سن و سال.
بنابراین من اگه جای شما باشم، خیلی قرص و محکم پشت دخترم میایستم. اگر این تصمیمیه که گرفته، حمایتش میکنم. چرا قرص و محکم وامیایستم؟ اگر تصمیمش درست بود و رفت جلو، همهچیز عالیه که امیدوارم این اتفاق بیفته، چه بهتر، منم براش خوشحال میشم. اگر خدا نکرده توی مسیر دوباره جایی زمین خورد، من اونقدر قرص و محکم بغلش هستم که دستشو بگیرم، بلندش کنم بدون سرزنش، بدون شکستن غرورش، بدون اینکه بگم «آی من بهت گفتم، دیدی چی شد». دست و پاشو بتکونم، دوباره به مسیرش ادامه بده.

