سؤال کامل مخاطب: من خانمی ۲۹ ساله هستم و دوستپسرم ۳۲ سالشه و ۷ ساله که با هم دوستیم. توی همین ۷ سال، ۳ ماهی کات کردیم و بعد اوکی شدیم. ۳ ماه بعد از اوکی شدنمون، فهمیدم که بهم خیانت کرده و یه گوشی و خطِ دیگه داشته که من نمیدونستم. شانسی به کسی شماره داده بود که دوستِ قدیمیِ یکی از دوستهام بود. پیش خودم میگم اگه من رو دوست نداشت، چه جوری دوباره باهام اوکی شد؟ به اون دختر مسیجِ حالواحوال داده بود که: «بریم یه کافی بزنیم.» بعدش هم که من فهمیدم، گفت اشتباه کردم و حق با توئه، یه فرصت بده. من هم این فرصت رو بهش دادم، ولی دیگه همش شک دارم و هر کاری میکنم باورش کنم، نمیشه. حتی اگه راست بگه، فکر میکنم دروغه. مثلاً اگه بازم با دوستش بیرون بره، فکر میکنم ممکنه کاری کنه. چیکار کنم؟ از یه سمت هم دوستش دارم. مامانم و یکی از دوستهام که در جریانن میگن دیگه این کار رو نمیکنه و قول داده.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزِ دلم، این هفت سال دوستی توی این سنِ کم که دوستیِ شما شروع شده… من فکر نمیکنم که به جایی ختم بشه. یعنی اگه منتظری که این هفت سال دوستی بخواد به ازدواج و اینها بکشه، احتمالش زیاد نیست. اگه هم به ازدواج بکشه، من بارها و بارها توی پستهام گفتم که دوستیهایِ دوستدختر و دوستپسریِ طولانی که به ازدواج میرسن، پایانِ خیلی خوشی نخواهند داشت و اصطکاک توشون خیلی زیاد خواهد شد؛ چون رابطهٔ زناشویی با رابطهٔ دوستدختر و دوستپسری از دو جنسِ متفاوت هستن و یکی نیستن. هماهنگ شدن با این تغییری که ایجاد میشه، برای آدمها سخته.
بنابراین اول باید فکرت رو درست کنی که: «آقا رابطهٔ ما دوستدختر و دوستپسریه و تا زمانی که من اون آقایی رو که برای ازدواج مدِ نظرم هست پیدا کنم، ادامه خواهد داشت.» اگه اینجوری بهش فکر کنی، دیگه اینقدر ناراحت نخواهی شد و اینقدر فکر نخواهی کرد که: «حالا هست، حالا نیست، حالا شماره داد، حالا نداد. بده یا نده، چه فرقی میکنه؟» اگه داری به این فکر میکنی که این رابطهٔ هفتساله بخواد به ازدواج و یه جایی برسه، خب ۷ سال زمان گذاشتی و یه شناختِ کافی از این طرف داری. حالا یه اشتباهی کرده. اگه میخوای مثلِ ازدواج بهش فکر کنی، باید انعطافپذیر باشی، از این مسئله بگذری، به روش نیاری، دائماً پیش نکشیش، راجعبهش صحبت نکنی و یه فرصتِ واقعی دوباره بهش بدی.
