سوال کامل مخاطب: خانم ۴۰ سالهای هستم و یه دختر ۹ ساله دارم. بیشتر از ۱۵ ساله که ازدواج کردم. خیلی وقتها بهدلیل نبودن رابطهٔ عاطفی، حسی و جنسی، بهصورت جدی به جدایی فکر میکنم. بابت فداکاریهایی که توی زندگی کردم و دیده نشدم، بسیار دلشکسته هستم و زخمم خیلی عمیق شده. توی این رابطه هیچ دریافتی ندارم. از طرفی هم بچه دارم و نگرانم. خانم دکتر، چیکار کنم؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین عزیزم، شما یه دختر ۹ ساله دارین. دختر به پدرش دلبستگی شدیدی داره و اگه این آقا همسر خوبی نیست، معنیش این نیست که پدر خوبی هم نیست. اگه آدمیه که نمیتونه احساساتش رو اونجوری که شما میخواین نشون بده، معنیش این نیست که احساس نداره. الان وقتی نیست که بخواین فکر کنین: «چون از نظر عاطفی، احساسی و جنسی کاملاً ارضا نشدم، میخوام بیرون بیام».
کاملاً ارضا نشدن با اینکه اصلاً این چیزا نباشه، متفاوته. حالا اگه دقیقاً اونجوری که میخواین نبوده، اشکالی نداره. شما بچه به دنیا آوردین و با عقل سلیم تصمیم گرفتین که بچهدار بشین. در مقابل بچهتون مسئول هستین. این بچه بسیار آسیب میبینه. با توجه به اینکه میگین تازه دکتراتون رو گرفتین و کاری نمیکردین، حالا اصلاً موقعیت جدایی ندارین. اگه جدا بشین، با یه بچهٔ ۹ ساله چیکار میکنین؟ حالا وقتش نیست عزیزم. باید جاهای دیگهای رو پیدا کنین که این خلأ رو پر کنین. سر کار برین، حرفهٔ جدید یاد بگیرین، دوستای خوب دورتون داشته باشین و چند تا کلاس برین. لازم نیست همهچیز با شوهرتون پر بشه.

