سوال کامل مخاطب: ۴۴ سالمه و ۳۰ سال از همسرم کوچیکترم. کنارشون خیلی احساس امنیت و آرامش دارم. فقط ترسم اینه که یه روزی زود از دستشون بدم. نمیدونم، شاید انتخاب اشتباهی کردم. از قبل دو تا ازدواج داشتم که اولی سه سال بزرگتر و دومی همسن بود. از دومی بهخاطر اینکه پسر ۱۶ سالهام رو اذیت میکرد جدا شدم. ولی واقعاً خوشبختم. اوضاع مالیش هم متوسط روبه پایینه، ولی جنتلمنه. آیا اشتباه کردم؟ وقتی بیرون میرم نگاه آدمها بهم عجیبه. واقعاً چرا باید عجیب باشه؟ این نرماله؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
عزیزم، آدمها و نگاهشون اصلاً مهم نیست. آیا اونها نقشی توی زندگیتون ایفا میکنن؟ آیا اونها بهتون و پسرتون رسیدگی میکنن؟ آیا اونها هستن که بهتون احساس امنیت و آرامش میدن؟ اصلاً کل دنیا عجیب نگاهتون کنن، این کل دنیا چه نقشی در زندگیِ شما و پسرتون ایفا میکنه که بخوان عجیب نگاه کنن یا نکنن؟ اصلاً. الان که وارد این ازدواج شدین، حالتون خوبه و پسرتون مشکلی نداره، پس ادامه بدین. نظر مردم اصلاً مهم نیست.

