سوال کامل مخاطب: دختری ۳۲ ساله و مجرد هستم. در زمینهٔ تحصیلات به مدارج بالا رسیدم و برای آینده برنامههای پیشرفت زیادی دارم. سؤال من در خصوص وارد رابطه شدن به قصد ازدواج از دو جنبهٔ زیر هست:
۱- در معیارهای من برای انتخاب یه شریک، فاکتور سکسی و مردونه بودن در ظاهر، سبک زندگی و رفتار خیلی مهمه. مثلاً حتی مردهایی که موفقیتشون کمتر از خودم باشه یا پسرهای کوچکتر از خودم، بهم این وایب رو میدن که بهاندازهٔ کافی قوی و مردونه نیستن. به همین دلیل حتی نمیتونم تصور کنم که با این آدما باشم. به نظر شما این فاکتور چقدر مهمه و آیا من دارم اشتباه میکنم؟
۲- از رابطه داشتن با پسرا یه حالت ترس و اضطراب دارم که باعث میشه اصلاً وارد رابطه نشم. مثلاً از روی عکس طرف و بدون ملاقات حضوری سریع رد میکنم و حس میکنم وقتم تلف میشه اگه آدمایی که با من هممسیر نیستن رو وارد زندگیم کنم. نمیدونم با این گاردم باید چیکار کنم؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین عزیزم، اینکه کسی که باهات هممسیر نیست و خوشت نمیاد رو وارد زندگیت نکنی، یه کار درستیه. اینکه آدم یه سری چیزا که براش خیلی مهمه رو بذاره کنار، بعد وارد زندگی بشه و بعد از هفت، هشت سال بخواد بیاد بیرون، خیلی بدتره. بهتره که آدم دیرتر ازدواج بکنه ولی با کیس مناسب، تا اینکه زودتر ازدواج کنه و بعد خداینکرده بشه طلاق و نفر بعدی و بعدی. پس این کارت درسته.
در مورد اینکه میگی ظاهر و تیپ و رفتار، ببین، من روی کلمهها خیلی خیلی حساسم و سعی میکنم خیلی دقیق انتخابشون کنم. مردونه بودن و اون حس حمایتگری و مرد بودن، خیلی ربطی به ظاهر و فیزیک پسرا نداره. من تا دلت بخواد پسر میشناسم با بدن بادیبیلدینگ و باشگاهرفته که هیکلش رو ساخته و قیافهش هم خوبه، ولی اصلاً هیچ ربطی به مردانگی و مردونه بودن نداره؛ مثل بچههای ۱۹-۲۰ ساله میمونن. خیلیها هم هستن که هم این ظاهر رو دارن و هم اخلاقشون مردونهست.
این دو تا رو باید تفکیک کنیم: رفتار و اخلاق مردانه داشتن با ظاهر قوی و مردانه داشتن، دو تا چیز متفاوته. اون رفتار مردانه خب خیلی چیز خوبیه و برای خانم مهمه. نه فقط تو، همهٔ خانمها این حالت مرد بودن و حمایتگری رو دوست دارن و اگه نباشه، تو رابطه اصطکاک خیلی زیاد میشه و مشکل پیش میاد.
قیافهٔ مردونه داشتن تا چه حد برات مهمه؟ یعنی اگه کسی قیافهٔ مردانه نداشته باشه، حالت بههم میخوره یا بیتفاوتی؟ اگه بیتفاوتی، چیزای دیگهٔ اون آدم رو هم بررسی کن. اگه ۱۵ تا فاکتور داری، بذارش شمارهٔ ۱۲، ۱۳ یا ۱۴. اگه طرف از شمارهٔ یک تا نه رو داره، واقعاً نه، این خیلی مهم نیست؛ تا وقتی که از یه چیزی توش متنفر نباشی. وگرنه اگه متنفر باشی یا اصلاً خوشت نیاد، نه، مهمه و باید بذاریش کنار.
