سوال کامل مخاطب: خانم ۳۹ سالهای هستم و پارتنرم ۳۶ سالشه. پارتنرم موقعیت اجتماعی خیلی خوبی داره، اصالت خانوادگی داره و اهل مشروب، سیگار و پارتیهای شبانه نیست. تیپ و قیافهش به دلم نشسته و دستودلبازه.
میگه خیلی دوستم داره، ولی من این رو توی رفتاراش خیلی نمیبینم و حس میکنم اولویتش نیستم. سکس توی رابطه براش مهمه، ولی من بهش گفتم تا از عشق و علاقهش نسبت به خودم مطمئن نشم، این کار رو انجام نمیدم.
همین قضیه باعث میشه از هم دور بشیم و شاید یه وقتایی فکر کنم داره بهم دروغ میگه. بهنظر شما چیکار کنم؟
تقریباً ۴ ماهه که در ارتباطیم؛ منتهی ۲ ماه اول خوب بود و بعد قهر و آشتی بودیم. یعنی من تموم میکنم، ولی اون تموم نمیکنه و میگه دوستت دارم؛ منتهی در حد پیام و زنگ پیگیرمه. چند باری گفته بریم بیرون ببینمت دلم تنگ شده، ولی من نرفتم.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین عزیزم، دو ماه… اصلاً چهار ماه که هیچی؛ شما توی چهار ماه اصلاً به اون صورت رابطهای ندارین. این یک ارتباطه که تازه توش دارین همدیگه رو میشناسین و دو ماهش رو هم قهر و آشتی بودین.
از این چهار ماه یه خرده فرصت بدین. چرا برای همهچیز انقدر عجله دارین؟
اینکه سریع من رو بشناسه، سریع تصمیم بگیره، سریع بگه میخواد چیکار کنه و سریع هدفش رو مشخص کنه، نمیشه. به این سرعت نمیشه این کارها رو انجام داد.

