سوال کامل مخاطب: خانوم هستم ۲۷ سالمه و تا به الان رابطه جدی نداشتم رابطه که چه عرض کنم تا حالا با هیچ پسری بیشتر از یک قرار تا دو قرار ملاقات نداشتم و تعداد پسرهای که باهاشون قرار گذاشتم از تعداد انگشتان یک دست هم کمتره اونم توی این یک سال اخیر که تصمیم گرفتم با کسی ارتباط بگیرم .ولی متاسفانه با هرکی میخوام ارتباط برقرار کنم توی دیت اول و دوم اوکیه تا یه زمانی که طرف ناپدید میشه اوایل فکر میکردم ممکنه چیزی توی من وجود داره که دوست ندارن حتی گاهی اعتماد به نفس امم هم بابت این موضع بهم میخوره که شاید به اندازه کافی خوب نیستم ولی شرایط موجودم اینکه من یه دختر ساده امروزی و تمیز و تحصیل کرده و شاغل و به شدت رابطه اجتماعی توی محل کار عالی همکارام معمولا آقا هستن و احترام زیادی بهم میزارن( میخوام بگم دختر شلخته و آویزون. و بد دهنی هم نیستم که مورد پسند آقایون نباشم) فوق العاده همه بهم لطف دارن ولی توی رابطه متاسفانه این مورد هست که طرف میزاره و میره میتونم بگم توی یک سال سه نفر به این صورت نیست شدن.
خودم به شدت اعتماد کردن برام سخته ولی الان حس میکنم به کسی غیر از خانواده نیاز دارم به عنوان پارتنر کنارم باشه و یه رابطه سالم داشته باشم یکی از این آقایون هم گاهی میره و گاهی میاد و زمانی هم که پرسیدم مشکل چیه گرفتارهای شخصی و مطرح میکنه که به نظر من قابل قبول نیست و این موضوع منو اذیت میکنه و حس بدی بهم میده که نکنه به اندازه کافی کافی نیستم.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
نه عزیزم، این ربطی به کافی بودن نداره. شاید گاردت خیلی بالاست؛ یعنی میری بیرون و مؤدب هم هستی، ولی انقدر شستهرفتهای و انقدر این ادب و احترامت زیاده که اصلاً از همون اول اجازهٔ نزدیک شدن به طرف نمیدی.
طرف یه انرژی ازت میگیره، یک حس سفت و سختی ازت میگیره که پسش میزنه. مرد اینجوریه که جنس لطیف، نرم و شکننده رو دوست داره، نه یک چیز سخت، سفت، خشن و قوی رو.
شاید اون حس رو ازت میگیرن که از دیت دوم و سوم نمیگذره و رد نمیشه. وگرنه باتوجه به چیزی که درمورد محل کارت گفتی، این نیست که کافی نیستی یا خوب نیستی.
این فکرها رو با خودت نکن. سعی کن تو دیت بعدی یه خورده نرمتر باشی و یه ذره گاردت رو بیشتر پایین بیاری.

