سوال کامل مخاطب: آقا هستم، ۳۸ سالمه، کارمند و مجردم. توی اداره با خانمی که از من کوچیکتره و همکارم هست، دوست شدم. شوهر داره با دو تا بچه؛ من واقعاً دوستش دارم و تو اداره همهٔ فکر و حواسم بهشه. اینجا گناه من چیه که شوهر داره؟ من واقعاً دوستش دارم، چجوری بهش نزدیکتر بشم؟ بخدا اصلاً تو فکر ازدواج و رابطه با دختر مجرد نیستم، ولی این خانم رو خیلی زیاد دوست دارم. ایشون ۲۷ سالشونه و حدود شاید ۸ ساله که با شوهرشون ازدواج کردن. من فقط دلم میخواد باهاش حرف بزنم، ببینمش، صداش رو بشنوم و به هدف مشخصی تا حالا فکر نکردم.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
شما اگه این خانم رو اینجوری که میگی دوست داری، بهتره که اصلاً قاطی این حرفا باهاشون نشی. به اینکه همسر و فرزند دارن احترام بذار و لطفاً ازشون فاصله بگیر. مگه دوست داشتن بچهبازیه که بگین چون شما دوستشون دارین…؟ شما الان یه آدم بسیار بسیار خودخواه هستین که به خاطر یه احساس خودتون، با این که چیزی از طرف مقابل ندیدین، میخواین برین کل زندگیش رو زیر و رو کنین، بریزینش به هم.
خب شما دوستشون دارین؛ مگه آدم هر چیزی رو که دوست داره باید داشته باشه یا باید بهش برسه؟ این خانم همسر دارن، دو تا بچه دارن، یه زندگی دارن. اصلاً این کار، کار درستی نیست. تازه خوشم نمیاد که میگین هدف مشخصی هم برای بعدش ندارین؛ یعنی برین زندگی یه بندهٔ خدایی رو با چهار تا کلمه حرف و بخصوص اگه خلأ تو زندگیش باشه با یه سری حرفهای محبتآمیز احساساتیش کنین، درگیرش کنین، بدون هیچ هدف مشخصی. تازه بعد میگین دوسش دارم؟ تو رو خدا نزنین از این حرفا.
