پارتنرم ۳ ساله من رو از همکاراش پنهون می‌کنه و وقتی با دوستاش بیرون می‌ره گوشیش سایلنته. آیا این رفتارهاش طبیعیه؟

سوال کامل مخاطب: دوست‌پسرم پزشکه و ۳ ساله باهم توی رابطه‌ایم. نمی‌دونم چرا هر وقت با دوستاش می‌ره بیرون، گوشیش سایلنته و جوابمو نمی‌ده؛ تهشم که بهش می‌گم، می‌گه: «فک نکنم لازم باشه بابت این مسائل بهت جواب پس بدم.» این حرفش درسته؟ من چون خودم هر جا می‌رم می‌گم یا پیش دوستامم جوابش رو می‌دم؛ انتظار دارم اونم همین‌ کار رو بکنه! من رو به دوستای محدودی نشون داده و می‌گه: «هر وقت لازم بدونم، معرفیت می‌کنم.» کلافه‌م از این رفتارش؛ همش فک می‌کنم خیانت می‌کنه یا با شخص خاصی می‌ره جایی که جواب نمی‌ده. پیشم هست، همه‌ چی اوکیه.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، پزشکی و تخصص کلاً زمان زیادی از آدم می‌گیره؛ هم درس‌خوندنش و هم کارهایی که باید تو بیمارستان انجام بدن؛ این اولیش. دومیش اینکه وقتی شما بیکارید، باید وقت خالی‌تون رو پر کنید. نه فقط شما، هر آدمی وقتی وقت آزادش زیاده، فکرهایی می‌کنه که سازنده و سالم نیستن و معمولاً دردسر می‌سازن؛ پس باید وقتتون رو یه‌جوری پر کنید و سر خودتون رو فکری گرم کنید که این‌قدر به قول خودتون نگاهتون به گوشی نباشه.
مسئلهٔ بعد اینه که راست می‌گه؛ دوست‌پسرتونه، چه توضیحی داره بهتون بده؟ من به‌عنوان دوست‌دختر یا دوست‌پسرِ شما یک‌سری چیزها رو رعایت می‌کنم و یک‌ سریش به من مربوطه؛ من همسر شما نیستم، شما هم همسر من نیستید. من بارها گفتم رابطه‌ای که طولانی می‌شه، یا باید تکلیفش روشن بشه، یا اگر روشن نشه، من باید جایگاهم رو توی اون رابطه بدونم و انتظاری که از اون رابطه دارم، به‌اندازهٔ اسمی باشه که روی رابطه هست.
ایشون تازه شما رو معرفی کردن و دارن می‌گن: «آقا، این آدما امنن، من شما رو معرفی می‌کنم؛ این آدما امن نیستن، من نمی‌خوام معرفی کنم؛ رابطه‌م با اینا فرق می‌کنه.» شما باید این رو بپذیرین و روش حساسیت نشون ندین. حساسیتتون باعث می‌شه که این آدم بترسه و احساس کنه می‌خواین بذارینش تو قفس و هی فاصله‌ای که ازتون می‌گیره، بیشتر بشه.