سوال کامل مخاطب: من با یه آقایی قصد آشنایی دارم و ایشون معتقدن که منو میخوان. اختلافمون سر مامانشونه؛ میگه باید مامانم رو قبول کنی و اگه نکنی، من نمیتونم مامانمو ول کنم و مجبوریم از هم دور بشیم. من کارم طب سنتی آنلاینه و با اینکه با مردها در ارتباطم، به خودش متعهدم و با کسی غیر از اون نمیخوام باشم. ایشون هی از من میخواد تغییر کنم؛ مثلاً چاقتر بشم، خال صورتم رو بردارم، هر روز یه چیزی رو تغییر بدم، لجبازی نکنم و خودخواهی نکنم. به نظر شما این آقا مناسب من هست یا نه؟ ایشون نه سیگاری هستن و نه مشروبخور. برای ازدواج مناسب من هست یا نه و بهترین تصمیم چیه؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین عزیزم، تغییرات تا زمانی که برای شما مشکلی ایجاد نمیکنه و تغییر مثبته مثلاً منِ نوعی اگه وزنم زیاده، خب وزنِ کم برای سلامتیِ منم بهتره چه اشکالی داره طرف بگه که: «اگه یه خرده اینجوری بشی، قشنگتر و بهتر میشه» خب چه بهتر. ولی اگه چیزاییه که نه، من خالم رو دوست دارم و نمیخوام بردارم، خب شما میگید و منم خیلی راحت میگم نه. شما یا میپذیری یا لجولجبازی و اصرار میکنی؛ در مقابل من هم میتونم از شما بخوام تا ببینم شما چه عکسالعملی نشون میدی. اگه شما از من میخوای و خیلی روش اصرار و لجبازی میکنی، اگه من هم همین کار رو بکنم، شما قبول میکنی یا نه؟ یا این قانون فقط در مورد منه؟ این یه مسئله.
مسئلهٔ بعدی وقتی میگن «مامانمو قبول کن»، این یه امر طبیعیه؛ هم برای دختر و هم پسر. اگه منِ خانم خانوادهٔ شما رو نپذیرم، یا شما خانوادهٔ منِ خانم رو نپذیری و قبول نکنی و با هم کنار نیایم، قطعاً پایههای زندگی مشترکمون رو از همون اول داریم کج میذاریم و میریم بالا. این خواسته چه از طرف زن و چه مرد خواستهٔ غیر قابل قبول یا عجیب غریبی نیست. ما باید با خانوادههای هم اوکی باشیم؛ لزومی نداره برای خانوادهٔ هم غش کنیم و بمیریم، ولی در حدی که قبول کنیم، اوکی باشه، نرمال باشه و کدورتی نباشه، خب مهمه.
در مورد اینکه کیس خوبی هستن یا نه، اینو من که نمیتونم بگم؛ این بستگی به شما و اولویتهایی داره که برای ازدواج دارین. مثلاً توی اون ۲۵–۳۰ موردی که برای ازدواج هست، اگه ایشون اولویتهای شما رو داشته باشن و کفهٔ ترازوی خوبا سنگینتر از بداست، خب کیس خوبی هستن؛ اگر نه، که نه.

