خواستگارم ۶ سال از من کوچکتره و شغلش از من پایین‌تره. به خاطر شغلش ردش کنم یا به امید تغییر بمونم؟

سوال کامل مخاطب: من خانمی هستم ۳۸ساله. با آقایی توی محیط کار آشنا شدم. ایشون پیشنهاد ازدواج دادن و من هم گفتم باید شناخت کافی ایجاد بشه، بعد جواب می‌دم. ایشون ۶ سال از من کوچک‌تره که خودشون گفتن با این فاصله سنی مشکلی ندارن. تو این مدت فقط ۳ بار همدیگه رو دیدیم. در کل مؤدب، خوش‌برخورد و دست‌ودلباز هستن. از روز اول هم گفتم من با شغل ایشون نمی‌تونم کنار بیام؛ گفتن پیگیر تغییر شغل هستن و خیلی جاها آشنا دارن. الان ۷ ماه گذشته، خواستن رابطهٔ نزدیک‌تری داشته باشیم که من قبول نکردم و گفتم باید وضعیت شغلی شما مشخص بشه. الان می‌گن شغل من همینه، ممکنه تا ابد همین باشه و ممکنه تغییر بکنه و از من جواب خواستن. منم نمی‌تونم تصمیم بگیرم، چون یه ذره وابستگی ایجاد شده. از یه طرف منطقی نگاه می‌کنم، از لحاظ شغلی پایین‌تر از منه. خواستم راهنمایی بکنید.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
سلام عزیزم، ببینید؛ وقتی که یه چیزی برای شما مسئله ایجاد می‌کنه و از همون «ضربِ اول» شما از اون چیز خوشتون نمیاد و زمان هم که می‌گذره، هنوز از اون چیز خوشتون نمیاد، این حل‌شدنی نیست. و بعد از نزدیک‌تر شدنِ رابطه، ازدواج کردن و زیر یک سقف رفتن، معمولاً فشارها بیشتر می‌شه؛ کمتر که نمی‌شه. این‌جوری نیستش که زندگی مجردی طبیعتاً از زندگی متاهلی راحت‌تره.
وقتی فشار بیشتر بشه، بعد اون چیزی که برای شما حل‌ نشده مونده، هی بزرگ‌تر می‌شه و یک جایی ایجاد اشکال می‌کنه. الان یه ذره وابستگی ایجاد شده؛ شما می‌تونید رابطه رو تموم کنید. درسته یکم ناراحت می‌شین و غمگین می‌شین، ولی خیلی زود برطرف می‌شه؛ یکی دو ماهه به حالت عادی برمی‌گردین. ولی اگه طولش بدین و به‌خاطر این یه ذره دلبستگی برید جلو و قطع نکنید، بعداً خیلی خیلی سخت و با اذیت و مشکل جدا خواهید شد.
بعضی از اوقات هست ما با یکی‌ دو تا ویژگیِ کسی، این‌جوری نیستش که خیلی بدمون بیاد؛ بلکه اوکی نیستیم باهاش؛ نه خوشمون میاد، نه بدمون میاد، ولی دوست داشتیم یه جور دیگه بود. هرچی بیشتر می‌شناسیمش، اون برامون کمرنگ‌تر می‌شه؛ یعنی اصلاً دیگه اذیتمون نمی‌کنه. اون‌جوری اوکیه که رابطه رو ادامه بدیم. ولی اگر اون چیز برامون حل نشه و کمرنگ نشه و کماکان باشه و اذیتمون بکنه، نه؛ ادامه دادنش کار درستی نیست، چون خیلی بدتر می‌شه.