سوال کامل مخاطب: در مورد مطلبی که راجع به «دوست اجتماعی از جنس مخالف» بود، زیاد موافق نیستم. این حرف میتونه تأییدی باشه برای بعضی ارتباطات بهعنوان دوست اجتماعی که ممکنه برای خانواده آسیبزا باشه! آیا به نظرتون بهتر نیست اینجور وقتها از نظر یه روانشناس متخصص از جنس مخالف کمک بگیریم؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
نه عزیزم؛ ببینید، اینکه آدم با هیچ کسی از جنس مخالف ارتباط نداشته باشه و روابطش فقط به دایرهٔ مادر، خواهر، برادر، پدر یا مثلاً پسرخاله و پسرعمه محدود بشه، ناسالمه. این حالت عادی نیست و تا وقتی که عادی نشه، مشکل پیش میاد. ما باید یک جایی این مسئله رو درست کنیم.
من نمیتونم بهخاطر اینکه میترسم، شک دارم، خیالم راحت نیست یا ممکنه یه اتفاقی بیفته، جلوی چیزی رو که یک «امر عادی» هست، بگیرم. این مثل این میمونه که من بگم: «آقا، توتفرنگی اگه بد شسته بشه، شما بیماری حسبه میگیرین؛ پس هیچ وقت توتفرنگی نخوریم، هیچکس هم نخوره و اصلاً توتفرنگی نکاریم!»
نه؛ ما توتفرنگی رو میکاریم، اما مطمئن میشیم که تمیزه، جاش مناسبه و درست شسته میشه. من بهخاطر اینکه ممکنه یک در هزار کسی بیماری حسبه بگیره، کل توتفرنگیهای دنیا رو کنار نمیذارم؛ چون این طرز فکر درست نیست.

