سوال کامل مخاطب: من یک دختر ۲۰ ساله هستم و با یه مرد ۳۰ ساله وارد رابطه شدم. دوتامون هم طلاق گرفتیم، اما اون یه بچه داره. خانم سابقش خیلی اذیتش میکنه؛ مثلاً زنگ میزنه میگه «بچه افتاده پاش شکسته». پارتنرم یه مسیر دور رو میره و بعد که زنگ میزنه «کدوم بیمارستان بیام؟»، خانم میگه «دروغ بود» یا اینکه نمیذاره بچهش رو ببینه. این مسائل باعث شده نتونیم رابطهمون رو جدیتر کنیم. میگه: «میترسم من رو تعقیب کنه و بیاد بلایی سر تو بیاره، چون سلامت روان خوبی نداره.» ضمن اینکه زنش هنوز خیلی دوسش داره. خانم دکتر، لطفاً کمک کنید.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
سلام عزیز دلم ببینین، مردی که بچه داره و نسبت به بچهش انقدر حساسه که همسر سابقش میتونه از بچه به عنوان حربه استفاده کنه (که البته متأسفانه از بچه استفاده میکنه)، وضعیت دشواری داره. شما اگر رابطهتون جدی هم بشه و جلو برین، حتی اگه به عقد و ازدواج برسه، هرگز روی آرامش رو نمیبینین؛ چون این آدم بچهش هست و روی بچهش هم حساسه.
بچهش هم قرار نیست جایی بره و با بزرگشدن بچه، مسائلش هم بیشتر میشه: درس، مدرسه، نمرهٔ خوب و بد، دانشگاه، خرید ماشین، سرِ کار رفتن، ازدواج، نامزدی و مسائل با خانوادهٔ نامزد، نوهدار شدن و غیره. یعنی این چیزی نیست که تمومی داشته باشه و شما بگین «من ۵ سال صبر میکنم تموم میشه» یا «۶ سال طاقت میارم عوض میشه».
بنابراین، من اصلاً به قسمتهای دیگهش کاری ندارم و این آدم رو قضاوت نمیکنم؛ اما آدمی که اینجوریه، نباید کسی رو درگیر خودش بکنه، اون هم در این حدی که شما به جدی شدن فکر میکنید و ایشون نمیتونن. در مورد این حرفشون که میگن «میترسم خانم سابقم بیاد بلایی سرت بیاره»، من خیلی باهاش موافق نیستم؛ چون شما یک آدم بالغید و میتونید از خودتون دفاع کنید و این به عهدهٔ شماست (شما میگین اصلاً بیاد بلا بیاره، من خودم دارم میگم میخوام). کار ایشون رو هم قضاوت نمیکنم که آیا میتونن، میخوان یا نمیخوان با کسی در ارتباط باشن یا نه؛ اون کار من نیست و وظیفهٔ منم نیست. ولی با توجه به چیزی که برای من تعریف کردید، میتونم بهتون بگم که آرامش رو در این رابطه حتی اگه جدی بشه نخواهید دید.
