سوال کامل مخاطب: مشکل من اینه که با یه پسر ۲۷ ساله آشنا شدم، در حالی که خودم ۳۹ سالمه. خیلی دوستم داره و حاضره بهخاطر من کل داراییش رو به نامم بزنه تا بهم ثابت کنه که دوستم داره. من نمیتونم قبول کنم و میترسم. من قبلاً ازدواج کردم و نمیدونم چی بهش بگم. از اون طرف هم با یه مردی ۲ سال زندگی کردم که من رو واقعاً وابستهٔ خودش کرد و ازش ضربه خوردم؛ با اینکه هیچ کمبودی براش نذاشتم. بهم گفتن که برگرده، ولی من نمیتونم قبول کنم؛ چون ارزشم رو پایین آورده. کارم اشتباهه یا نه؟ ممنون میشم کمکم کنین.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، در مورد اون آقایی که بچهٔ کوچیک داره، اصلاً و ابداً نمیتونه برگرده؛ چون بچه دستوپای آدم رو میبنده و خانمش اجازه نمیده. میدونین چی میگم؟ اگه برعکس بود، شاید یه امیدی بود؛ اما ایشون هر لحظه که خانمش بخواد، میره. چون شما بهشون وابستگی پیدا کردین و دلبستگی هم دارین، خیلیخیلی اذیت میشین. الان که تموم شده و رفتن، دیگه راه برگشتی وجود نداره.
اما در مورد این پسر ۲۷ ساله، سنش کمه. الان بهتون دروغ نمیگه؛ الان که میگه عاشقتونه، دوستتون داره، شما رو میخواد و حاضره همهچیزش رو به نامتون بزنه، داره راست میگه. نه میخواد سرتون کلاه بذاره و نه دروغ میگه. ولی متوجه نیست که از الان تا ۱۰ سال دیگه، نوع نگاهش به زندگی، چیزایی که از زندگی میخواد و حالتهای عاطفیش تغییر میکنه. بعد ممکنه که شما به نظرش انتخاب درستی نیایین. اونوقت شمایی که ۵ سال، ۶ سال، ۷ سال با کسی بودین که چون جوونه و انرژی جوونی داره، خیلی بهتون رسیده و بهتون نزدیک شده، بسیار اذیت میشین؛ چون اختلاف سنیتون یهخرده زیاده.
این هم که میگین حاضره همهچیزش رو به اسمم بزنه، ببینین، من یه موقع مثلاً فقط یه ماشین دارم یا یه خونهٔ کوچولوی ۴۰ متری دارم و میگم این رو به اسم شما میزنم؛ یه موقع یه کارخونه، یه خونهٔ بزرگ و سهتا ماشین دارم و میگم به اسم شما میزنم. اینها با هم خیلی فرق میکنه.
اگه من جای شما باشم، صبر میکنم تا کیس مناسبی بیاد که هم برای بچههام سخت نشه و اوکی باشه، هم خودم احساس امنیت عاطفی بکنم و حالم توی اون رابطه خوب باشه؛ نه اینکه همش نگران باشم که الان میره، الان میاد، الان یکی جوونتر از من رو میبینه، الان نظرش عوض شد یا رفتارش تغییر کرد.

