سوال کامل مخاطب: تو سن نوجوونی یه دوست پسر داشتم که پدرم ما رو از هم جدا کرد و اون آقا رفت. بعد از یک سال من ازدواج سنتی کردم با کسی که خانوادم انتخاب کردن، فقط بخاطر سختگیریهای خانواده و داشتن آزادی و رسیدن به هدفهام. اما هیچوقت من و همسرم عاشق هم نشدیم. الان بعد از ۸ و ۹ سال چند ساله سالی یکی دوبار با هم رابطهٔ جنسی داریم، علناً حتی دست هم بهم نمیزنیم، حتی رختخواب هم جداست. در همین حال اون دوست پسر قبلیم که هی چند سال یهبار میره و برمیگرده، الان مصممه که طلاق بگیر من میگیرمت. خانم دکتر راهنماییم کنید. از طرفی جوونیم با این آدم تباه میشه، از طرفی بچه دارم و بیپولم، تازه دارم سرکار میرم. از طرفی تنها مردی همیشه عاشقش بودم همین دوست پسر قبلیم بود. میترسم اینقدر طلاق نگیرم که اونم بیخیالم شه، باز بره.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، ماجرای شما همیشه آدمها فکر میکنن من تنها شخصی هستم که این اتفاق براش افتاده و کیس من یه کیس خیلی خاص و استثناییه. صدها مورد مشابه مثل مال شما من داشتم و دیدم. من به شما قول میدم که با دوست پسر سابقتون شما به جایی نخواهید رسید. اون آدمی که شما ۹ سال پیش میشناختید با اون آدمی که الان جلوی شما وایساده زمین تا آسمون فرق کرده، همونطور که شما فرق کردید، چون با هم نبودید و زیر یه سقف زندگی نکردید، متوجه این فرقها نیستید. این یکیش.
دومیش اینکه شما یه دختر ۴ ساله دارین که الان متوجه همه چیز، همه چیز هست و سنتونم کمه. ازدواج کنین، از اون آقا حامله شید، بچهدار شید، دو تا بچه از دو تا پدر مختلف بغل هم. دختر ۴ سالهای که میفهمه و متوجهه خیلی اذیت خواهد شد، خیلی اذیت خواهد شد. از نظر مالی خودتونو نمیتونین ساپورت کنید، اگر از این آقا جدا شدین، اون یکی آقا باهاتون ازدواج نکرد، با یه بچهٔ چهارساله، خانواده هم که پشتتون نیستند، بعد چی؟ چه تضمینی هست که اون آقا باهاتون ازدواج کنه؟
میدونین چند صد هزار بار من اینجا آدم دیدم نشسته هقهق گریه کرده که طرف به من گفته بود: «جدا شو، من باهات ازدواج میکنم» و با من ازدواج نکرد و رفت. تو کانال تلگرامم پره، تو سوالا برین نگاه کنید، سوالایی که خودشون گفتن و هست اونجا. طرف اومده علناً گفته که من از همسرم جدا شدم که این آقا با من ازدواج کنه، چند سال با من بود و بعد منو رها کرد رفت. اون وقت چی؟
مسئلهٔ بعدی، خانواده تو به شدت مخالفت خواهند کرد. آدم یعنی دستشو از همه بشوره، از بچهاش، همسری که حالا فقط رابطهٔ فیزیکیشون خوب نیست و چون چیز دیگهای راجع به همسرتون نگفتین که بد باشه، خانوادهشو، دوستای مشترک و اینا که آی عشق قبلی دوران جوانیم. شما میگید الان ۹ ساله ازدواج کردید، ۲۷ سالتونم هست، یعنی ۱۸ سالتون بوده، یعنی دوست پسرتون مال ۱۷ سالگیتون بوده. شما ۱۷ سالگی اصلاً به بلوغ عاطفی روانی نرسیدین که بدونین عشق چیه که آی عشق دوران جوانیم. من خیلی رک باهاتون صحبت میکنم برای اینکه نمیخوام تصمیم اشتباه بگیرید و زندگی خودتون و چندین آدم دیگه رو بریزین به هم خاطر هیچ و پوچ. نکنید عزیزم این کارو.

