سوال کامل مخاطب: من در سن ۲۳ سالگی به اجبار خانواده با همسرم ازدواج کردم و همسرم از لحاظ مالی و عاطفی واقعاً برام کم نمیذاره و علاقه من بهش بعد از ازدواج شکل گرفت. اما تنها مشکلم با قد و ظاهرش هست که بعضی وقتها توی مراسمها با بقیه مقایسهش میکنم. با این موضوع چطوری کنار بیام چون دیگه ۴ سال هست که ازدواج کردیم؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
عزیزم، شما دارین میگین ۴ ساله ازدواج کردید، بعد دارین به من میگین که این آقا از نظر هم عاطفی و هم مالی هیچی برای شما کم نمیذارن. یه چیزی که الان هر جای صفحه من رو نگاه کنین یا هر جای وبسایت رو برین نگاه کنین، سؤالها رو نگاه کنین، پرسش و پاسخها رو نگاه کنین، پستهای آلبومی رو نگاه کنید، میبینین که خانمها ناراحتن از اینکه مرد براشون خرج نمیکنه، یا مرد فشار میاره، یا مرد کارهایی رو که میخوان انجام نمیده، یا مالی و عاطفی بهشون محبت نمیکنه.
طرف شما داره این دو تا کاری که معمولاً اونجوری که من دارم میبینم برای خانمها در فرهنگ ما و در ایران بسیار مهمه رو بهخوبی انجام میده. ۴ سال از رابطهتون گذشته و هیچ مشکل خاصی پیش نیومده؛ الان شما به این فکر افتادید که با ظاهر، بهویژه قد ایشون (اون هم نه صورتشون و اینها) خیلی مشکل دارین و قدشون خوب نیست. این یکی از اون چیزهاییه که آدم همون اول، همون ابتدا میبینه و اگه خوشش نیاد باید قبول نکنه دیگه؛ اگه قبول کرد و رفت توش، دیگه مهم نیست.
دومیش اینه که آدم میتونه کفش تخت یا کفش خیلی پاشنهکوتاه بپوشه و میتونه برای مرد کفشهایی بگیره که نه پاشنه بلند (منظورم مثل پاشنه خانمها نیست)، ولی کفشهای آقایون هم بعضیهاش لژ داره که بلندتره؛ مثل تام کروز که تمام کفشهاش تقریباً پایینشو داده یک لژ ساختن که قدش یه خرده بلندتر به نظر بیاد. میشه این رو درست کرد. اصلش رو ایشون داره، این فرعه. هیچ تضمینی نیست که شما اگر الان از ایشون جدا بشید، اولاً بتونید ازدواج دومی داشته باشید (چون الان ازدواج در ایران بسیار بسیار سخت شده).
دوماً، در ازدواج دوم، طرف همه کارهایی که این شخص داره براتون انجام میده رو به همین خوبی انجام بده. سوماً، تازه فرض کنیم که با اینهمه سختی، ازدواج دومی رخ بده (تازه با مهر طلاقی که تو شناسنامهتون میخوره)، طرف هم به همین خوبی باشه که از نظر عاطفی و مالی هیچی براتون کم نذاره و بعد از سه چهار سال داد و بیداد و دعوا نداشته باشین و قدش رو هم شما بپسندین؛ از کجا معلوم که بچه شما بخواد قدش و اینها به اون آقا بره؟ ممکنه نره.
ممکنه بره به یکی از آبا و اجداد از طرف شما یا از طرف ایشون که قدشون بوده ۱۵۵. مگه ژنتیک اینجوریه که فقط ژن رو از شما بگیره؟ شما ژن خیلیها رو با خودتون دارین میارین، ایشون هم داره میاره. بستگی داره که کدوم ژن غالب باشه. حالا درسته که تو بعضی چیزها مثلاً تو رنگ چشم معمولاً ژن از یک طرف غالبه، تو این هم معمولاً اینجوریه، ولی تضمینی که نیست.
ممکنه اصلاً بچه، خیلی من دیدم (یعنی شما واقعاً تا حالا ندیدین؟) مامانش قدبلنده، باباش هم قدبلنده، بچه قدش اصلاً بلند نمیشه. چرا؟ یه چیزی تو خونش کم و زیاده، به یکی دیگه در خانواده رفته. یا مامان و بابا جفتشون قدشون کوتاهه، بچه از جفت مادر و پدر قدش بلندتر میشه. اینها چیزهایی نیست که ما بتونیم کنترل کنیم. من هم امیدوارم شما که دوست دارین بچهتون به خودتون بره، انشاءالله همهچیزش به خودتون بره؛ ولی حیفه که یک رابطه خوبِ چهار ساله که طرف هم توش آدم خوبیه، هوای شما رو داره، بهتون احساس امنیت عاطفی داده، بهتون احساس امنیت مالی داده…
خلاصه که شما دردسری نداشتین، مشکلی نداشتین، احترام سر جاشه؛ (حیفه) بیاد به هم بخوره به خاطر یه چیزی که نمیشه تعیینش کرد، دست ما هم نیست، معلوم هم نیست اصلاً اون اتفاق بیفته یا نیفته. حیفه.
