سوال کامل مخاطب: در خارج از کشور یعنی در اروپا چطور پسر یا مردی رو پیدا کنیم که دنبال رابطه سالم باشه؟ اینجا همه دنبال سکس هستن و واقعاً احساس میکنم تا آخر عمرم مجرد میمونم. دلم نمیخواد از ایران یکی رو بیارم، خونه و ماشین و کارت بانکی و همهچیز رو من براش فراهم کنم که فقط بخوام یکی کنارم باشه، و اونم که چشم و گوشش باز بشه منو ول میکنه.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
خب، چند تا مسئله اینجاست. اولاً اینکه، برای چی کسی چشم و گوشش باز بشه باید شما رو ول کنه؟ چرا فکر نمیکنین که اگه چشم و گوشش باز بشه، بیشتر به شما بچسبه؟ دوم اینکه اگه قرار باشه کسی رو از ایران بیارین، برای چی همهچیزو در اختیارش قرار بدین؟ خب شخصی رو انتخاب کنین که خودش خیلی چیزا رو داشته باشه.
مسئله بعدی اینه که در خارج از ایران، آدما دنبال سکس نیستند؛ نوعی که یاد گرفتن بخوان ارتباط برقرار کنند با اون نوعی که ما در ایران ارتباط برقرار میکنیم متفاوته. خیلی جالب بود طرز فکر ایرانیها و غیرایرانیها یکی نیست، نوع ارتباط برقرار کردنشونم یکی نیست. خیلی هم راحت اون چیزیو که میخوان میگن.
خب خیلی از اوقات هم معمولاً اونجا از رابطه فیزیکی شروع میشه. یعنی یک نفر یهجا میبینن میگن: «من ازت خوشم اومده» (نه حالا همیشه، ولی) «بریم بیرون اینجوری کنیم، اونجوری کنیم». بسته به جایی که دیدنتون، ممکنه همون شب (یعنی همون روزی که میگن سلام) بخوان با طرف برن بخوابن. معنیش این نیستش که آدما دوست ندارن یا فقط آدم رو برای همبستر شدن میخوان؛ سیستمشون فرق میکنه، نوعشون فرق میکنه. میان، بله ممکنه توی نایتکلاب آدم میبینن، مشروب هم میخورن، هر دو نفر از هم خوششون میاد، شب میرن با هم میخوابن. بعد مثلاً بعد از دو روز به هم زنگ میزنه: «بریم یه قهوه بخوریم»، چهار روز بعد یه چیز دیگه، بعد کمکم به هم علاقهمند میشن. معنیش این نیستش که چون دفعه اول طرف میخواد با من باشه، پس فقط همینو تموم شه بره.
اگر اینجوری دارین میگین که اینقدر به ایرانیها بدبین هستین و اون جایی هم که هستید ایرانی نیست، خب باید سیستمتون رو عوض کنین. یهخرده باید طرز فکرتونو با توجه به اینکه اونجا زندگی میکنید و قرار نیست دیگه به ایران برگردید، گشت [و گذارتونو] با جایی که هستید همسو کنید.
وگرنه خیلی بهتون فشار میاد. مگه میشه من بخوام برم یه جای دیگه دنیا زندگی کنم و همه فرهنگ و سیستم و همهچیزم رو از کشور خودم بکشم ببرم اونجا، بگم: «نه، من اصلاً نه کارای شما رو دوست دارم، نه فرهنگ شما رو دوست دارم، نه سیستم شما رو دوست دارم، نه قانونای شما رو دوست دارم، همون کارایی رو که خودم میخوام اونجوری که میخوام انجام میدم»؟ خب کار نمیکنه! بنابراین به نظر من باید یهذره شما خودتونو تغییر بدین اینجا؛ چون با سیستم اونجا و فرهنگ اونجا که کاری نمیتونین بکنین.
این قانونای «همه یا هیچ» رو تو رو خدا بذارین کنار! «نه اینجا هر کسی میاد بهخاطر این میاد»، «نه هیچکسی از ایران نمیشه روش حساب کرد»، «نه همه اینجورین»… نه به خدا! همه اونایی که اومدن بد نیستن، همه اونایی که ایرانن جوری نیست که قابل اعتماد نباشن، همه خانوما دنبال پول نیستن، همه آقایون دنبال خانمای دیگه نیستن. این «همه اینجورین» و یه برچسب برداریم به همه بزنیم، این نشون میده که منِ نوعی طرز فکرم یه مشکلی داره؛ چون یعنی میشه همه مثل هم باشن؟ نمیشه که.
